ေသပန္းပြင့္ခ်ိန္
ဆံေတြျဖဴျဖဴ သြားေတြက်ိဳးေပါ့
အသားအေရ ညိႇဳးေလ်ာ့တြန္႔လိပ္ကုန္
ကံလည္းပဲကုန္ ဥာဏ္လည္းမဲြနဲ႔
ဟန္ကလည္းပဲ ေခါင္းတုန္လည္တုန္
မ်က္စိက သုန္မႈန္ လူပံုက ကုန္းကြကြခါး
မသာကို အသာတင္လို႔
ၾကမၼာငင္ အေသလမ္းကိုဟယ္
ေသပန္းခ် အသြား ။ ။
ေမာင္ေသြးခၽြန္