ေန႔ခင္းထဲ
လြင္တီးေခါင္အရပ္
ငါ့ဆီက အေမွာင္တြပ္သတဲ့။
အဲဒါဟာ
ကမၻာႀကီးရဲ႕ ေအးရာေအးေၾကာင္း
မဟုတ္ဘူးလို႔
ေျပာခ်င္ ေျပာေပါ့။
မဟာရန္ကုန္
အထက္အထပ္ေတြအၾကား
ဘီးလံုးတပ္ အေငြ႕ပ်ံေတြအၾကား
အေနၾကပ္။
ငါတို႔လို
ေျခသလံုးမွီဘဝေတြ
ငါတုိ႔လို
အိုးမပိုင္ အိမ္မပိုင္ဘဝေတြ။
တကတည္း
ေန႔လယ္ကို မီးပင္လယ္ထင္မွတ္လို႔
လမ္းမဟာ ေရခဲ႐ိုက္လည္း
ဘယ္ေအးပါ့မလဲ။
အရိပ္ဟာ လူကိုႏိုင္ရင္
ေအးေအးလူလူ …။
ေပၚဦးထင္