အရဟေတာ၊ လူမင္း နတ္မင္း ျဗဟၼာမင္းတို႔၏ ဝပ္စင္းေကာ္ေရာ္ ပူေဇာ္အထူးကို ခံယူေတာ္မူထိုက္ ေသာ သမၼာသမၺဳဒၶႆ၊ သခၤါရ ဝိကာရ လကၡဏာ နိဗၺာန္ ပညတ္ တည္းဟူေသာ ေဥယ်ဓံတရား ငါးပါး ကို မေဖာက္မျပန္ သယမၻဴ ဥာဏ္ျဖင့္ ကိုယ္ေတာ္တိုင္ သိေတာ္မူၿပီးထေသာ တႆ ဘဂဝါေတာ ထိုျမတ္စြာဘုရား အား နေမာ ရွိခိုးပါ ၏ အရွင္ဘုရား။
ဗုဒၶဘာသာဝင္ အေပါင္းတို႔ သည္ တရားက်မ္းဂန္မ်ား သင္ၾကား ေလ့က်က္သည့္ အခါ ဘာသာေရး ဆိုင္ရာ အခမ္းအနားမ်ား က်င္းပ သည့္အခါ ” နေမာတႆ” ပဏာမ ဂါထာျဖင့္ စိေႏၲယ် ျမတ္စြာဘုရားကို ၫႊတ္တြားကာ လက္စံုမိုး၍ ရွိခိုး ၾကေလ့ရွိသည္။ အ႒ကထာ၊ ဋီကာ မ်ား က်မ္းအေစာင္ေစာင္တို႔ အစ တြင္လည္း “နေမာတႆ” ပဏာမ ဂါထာျဖင့္ အစခ်ီလ်က္ရွိသည္။
ဤ ” နေမာတႆ” အစခ်ီ ေသာ ျမတ္စြာဘုရားကို ရွိခိုးသည့္ ဂါထာသည္ ျမတ္စြာဘုရား၊ ပေစၥက ဗုဒၶါ၊ ရဟႏၲာ သာဝက တို႔ ေဟာၾကား ခဲ့ေသာ ဂါထာမဟုတ္ေပ။ ထို႔အျပင္ ပညာရွိ ကဝိပုဂၢိဳလ္တို႔ ဖြဲ႔ဆိုသီကံုး ေရးသားခဲ့သည့္ ဂါထာလည္း မဟုတ္ ေခ်။
ျမတ္စြာဘုရား ရွင္ကို ရႊင္ၾကည္ သည့္ သဒၶါ မျပတ္တရားႏွင့္ နတ္ငါး ပါးတို႔ ဦးတင္ရွိခိုးၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ ထိုနတ္ငါးပါးတို႔သည္ သာတဂီရိ နတ္ဘီလူး၊ အသူရိန္ နတ္မင္း၊ ေဒဝါဣႏၵသိၾကားမင္း၊ ေဝႆဏၰ နတ္ေဒဝတာ ႏွင့္ မိုးထက္ ျမင့္ေသာ ျဗဟၼာတို႔ ျဖစ္ၾကသည္။
သာတာဂီရိ နတ္ရဲေစာက သဒၶါ ပီတီ အဟုန္ႏွင့္ ျမတ္စြာဘုရားကို “မေနာ၊ မေနာ” ဟု အႀကိမ္ႀကိမ္ ရွိ ခိုးသည္။ ယူဇနာ ေလးေထာင့္ရွစ္ရာ အတြင္း မျပတ္သတင္းႀကီးေသာ အသူရိန္ နတ္မင္းႀကီးသည္ သဒၶါ ဓာတ္မပ်က္မယြင္း ၿပီးျပည့္စံုေသာ ေစတနာႏွင့္ ပရေမ ဘဂဝါျမတ္ အရဟံကို ” တႆ၊ တႆ” ဟု အႀကိမ္ႀကိမ္ ရွိခိုးသည္။ ေဒဝါဣႏၵ သိၾကားမင္းႀကီးသည္ ေရႊေဘာ္ တစ္သင္းႏွင့္ကတူ ဘုရားဘဂဝါကို
“ဘဂေတာ၊ ဘဂဝါေတာ” ဟု အ ႀကိမ္ႀကိမ္ရွိခိုးသည္။ တာဝတႎသာ သိၾကားမင္း မာဃသည္ သဒၶါ ဗလဝ ေတာ္အစုႏွင့္ ” အရဟေတာ၊ အရ ဟေတာ” ဟု အႀကိမ္ႀကိမ္ ရွိခိုးသည္။ ဂုဏ္အထူးထူးတို႔ျဖင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူ ေသာ မိုးထက္ျမင့္သည့္ ျဗဟၼာမင္း သည္ အရဟံဇိန၊ ဘဂါဝါဥတၱမကို ” သမၼာသမၺဳဒၶႆ၊ သမၼာသမၺဳဒၶႆ” ဟု အႀကိမ္ႀကိမ္ ရွိခိုးေလသည္။
ျမတ္စြာဘုရားရွင္အား ၾကမ္းၾကဳတ္လွသည့္ အာဠာဝကဘီ လူးသည္ လက္ကိုးပါး ကိုင္စြဲလ်က္ အမ်က္ေဒါသႀကီးကာ အံကိုႀကိတ္ၿပီး မထီေလးစား စကားမ်ားျဖင့္ ထိုး ႏွက္ၿခိမ္းေျခာက္ ႏိုင္ထက္ျပဳရန္ႀကိဳး စားသည္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ ထိုဘီလူးအား သနားဂ႐ုဏာ ႀကီးလွ သည္။ သားေတာ္ရာဟုလာ အလား သေဘာထားရွိသည္။ ေရႊႏွ လံုးေတာ္ ၿငိဳျငင္မႈမရွိဘဲ မဂ္ဖိုလ္ ေက်းဇူးတရား ထူး ႀကီးမ်ားကို ေဟာ ၾကားေပးသြား ေတာ္မူသည္။ ထို အာဠာဝက ဘီလူး ထက္ မာနခက္ ထန္ေသာ မာဂဏၰိမ၊ သုႏၵရီမ၊ ေယာက္ဖေတာ္ ေဒဝဒတ္ အစရွိ ေသာ သူတို႔ကိုလည္း ျငဴစူျခင္း မရွိဘဲ အံ့ၾသေလာက္ေအာင္ ကယ္ တင္ ေခြၽခြၽတ္တရားျပ လမ္းမွန္ပို႔ ေဆာင္ေပးခဲ့သည္။
ဘုရားရွင္အျဖစ္တြင္ ဤသို ခႏၲီ ပါရမီျဖင့္ ကယ္တင္ခဲ့ျခင္းထက္ သာ ဝကပုထုဇဥ္ ရေသ့ျမတ္ ဘဝ၏ ခႏၲီ ပါရမီတို႔မွာ ပိုမိုအံ့ၾသခ်ီးက်ဴး ၾကည္ ညိဳဖြယ္အတိ ျဖစ္ေလသည္။
ခႏၲီဝါဒ ရေသ့ျမတ္ ျဖစ္စဥ္အခါ ၌ “ကလာဗုမင္းႀကီး” သည္ ပုဆိန္ လက္ႏွက္တို႔ျဖင့္ ရေသ့ျမတ္၏ နား၊ ႏွာေခါင္း၊ လက္ႏွစ္ဘက္၊ ေျခႏွစ္ ဘက္တို႔ကို အပိုင္းပိုင္းျဖတ္သည္။ ရေသ့ျမတ္သည္ အမ်က္ေဒါသ မထြက္ဘဲ ေရၾကာပမာ ၾကာရွည္စြာ တင့္တယ္စြာ အသက္ရွည္ေစေၾကာင္း ေမတၱာေရွ႕ထားခဲ့သည္။ ျမတ္စြာ ဘု ရားရွင္၏ ႏုစဥ္အခါ ပါရမီျဖည့္ခ်ိန္ ႏွင့္ ဘုရားရွင္အျဖစ္ ကာလ ေမတၱာ ေရွ႕ထားသည္းခံေတာ္မူႏိုင္ စြမ္းေသာ ခႏၱီပါရမီ ကိုးပါးေသာ ဂုဏ္ေတာ္တို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုမႈတို႔ကို နတ္မင္းငါးပါးတို႔သည္ ၾကည္ညိဳသဒၵါ ထက္သန္စြာျဖင့္ “နေမာတႆ” အစခ်ီ ဂါထာျဖင့္ မျပတ္ရွိခိုးၾကျခင္း ျဖစ္ေပသည္။
ဤသို႔ျဖင့္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ေဟာၾကားေတာ္မူအပ္ေသာ ပိဋ ကတ္သံုးပံု အ႒ကထ၊ ထူးျခားလွစြာ ေသာ က်မ္းဂန္မ်ားအစတြင္ နတ္မင္း ငါးပါးတို႔ မျပတ္ရွိခိုးခဲ့ေသာ “နေမာတႆ” အစခ်ီေသာ ဘုရား ရွိခိုးဂါထာျဖင့္ ရွိခိုးဖြင့္ဆိုခဲ့ ၾကျခင္း ျဖစ္သည္။
ယေန႔အခါတြင္ ဘာသာေရး ဆိုင္ရာ အခမ္းအနားမ်ား တြင္လည္း “နေမာတႆ” ပဏမဂါထာကို အကၡရာမပ်က္ အနက္ေျပာင္းလဲမႈမရွိ ပုဒ္ေတာ္ အေနအထား မွန္ကန္စြာ ျဖင့္ ဗုဒၶဘာသာဝင္ အေပါင္းတို႔သည္ စိေႏၲယ် ျမတ္စြာဘုရားရွင္အား ဝပ္တြား႐ုိက်ဳိး လက္စံုမိုး၍ရွိခိုးၾက လ်က္ရွိသည္။ ကမၻာတည္သေရြ႕ လည္း တည္တံ့ေနမည္ ျဖစ္ေပသည္။
ျမတ္မင္းလိႈင္
မွီျငမ္း-ပုညကုသလဗဟုကရ (CMP) အသင္းဝတ္ရြတ္စဥ္