ျဖစ္တည္ျခင္းတရားကို
အစိမ္းသက္သက္
ခြာထားၾကည့္လိုက္ၾကရေအာင္
ေကြကြင္းျခင္းဟာလည္း
ဝမ္းနည္းရတာပဲ
ေတြ႕ဆံုျခင္းဟာလည္း
ေပ်ာ္ရႊင္ရတာပဲ
ေလာကႀကီးအေပၚမွာ
အေျခခံသေဘာေလးေတြ
ရွိတတ္ရဲ႕။
ကိစၥအေတာ္မ်ားမ်ားျဖင့္
စကားစျမည္ေျပာဖို႕အတြက္
အခ်ိန္ဟာ ၂၄နာရီအတြင္းမွာ
မေလာက္ငႏိုင္ဘူး။
အဲသည္အခ်ိန္မွာ ငါက
လူေတြအႀကိဳက္နည္းတဲ့ မ်က္ခံုး၊
မ်က္လံုးပံုစံနဲ႔ ၾကည့္မိတယ္။
ေနထိုင္မႈက
အတင္းအဖ်င္းေျပာစရာ
ေကာင္းေလာက္ေအာင္
ဘာသိဘာသာ မျဖစ္ခဲ့မွန္း
ငါ့ရဲ႕ ကိုယ္က်င့္တရားသာ အသိဆံုး။
ဘာသာေဗဒမဲ့
ခႏၶာကိုယ္အိပဲ့ပဲ့ႀကီးေတြၾကား
စိတ္က ေလးဘက္ေထာက္လ်က္ၿပီး ငုပ္လွ်ိဳးလ်က္
လူဟာ လူလိုပစၥည္းတစ္ခုျဖစ္ခဲ့
အသံုးခ်ခံ ဘဝကိုလည္း လည္ပတ္ခဲ့
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေတြနဲ႔
တစ္ေန႕ေန႕မွာ
အဓိပၸာယ္ရွိသေယာင္ေပါ့။
ျဖစ္စဥ္အက်ဥ္းခ်ဳပ္သေဘာက
မွ်မွ်တတ အသံုးျပဳၿပီးသား
ဦးေႏွာက္ေတြဆို
ေပါက္ၿပဲ၊ စုတ္ျပတ္၊
ညစ္ေပစရာမ်ား မရွိႏိုင္
အခုေတာ့
ေတေလတစ္ေကာင္ရဲ႕
ဝဖီးေသာအၿပံဳး မ်ိဳးေတြနဲ႕
အၾကည့္ကို အၾကည့္ကပဲ
သတ္သြားခဲ့ၾကတာ။
ဒီလိုနဲ႕ ရင္ခုန္သံေတြ
တံု႕ခနဲရပ္တန္႕
အဲသည္ေန႕က
ငါ မသိလိုက္ပါပဲ … … …
ပန္းကေလးေတြ ေသတယ္
စိတ္မုန္တိုင္းေတြ တိုက္တယ္
တိမ္ၫြန္႔ေလးေတြ ေၾကြတယ္။
ဒါေပမဲ့
ပကတိပတ္ဝန္းက်င္မွာေတာ့
မိုးမရြာဘူး၊ ေလမတိုက္ဘူး၊
ေအးလည္းမေအးဘူး
ၿပီးေတာ့
ပူလည္းမပူခဲ့ဘူး။
ဘုန္းေမာင္ (မႏၲေလး)