ေက်ာ႐ုိးမဲ့ ကိုယ္ခႏၶာနဲ႔အေကာင္ဟာ အခြံမာ ပိုလိုအပ္တယ္…’
အိုက္ခ်င္း(၁၉၁ဝ-၁၉၉၆) အိုက္ခ်င္း(၁၉၁ဝ-၁၉၉၆) အထက္ပါ ” ေခါင္းစီးမဲ႔ တစ္ ေၾကာင္းကဗ်ာ..”ဟာ တ႐ုတ္ ကဗ်ာဆရာႀကီးရဲ႕ ကဗ်ာျဖစ္တယ္။ ကဗ်ာဆရာဟာ အႏွစ္ ၂ဝ ေထာင္ သြင္းအက်ဥ္းခ်ခံထားရာက ျပန္လည္ လြတ္ေျမာက္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ ‘ဒီ…ေခါင္းစီးမဲ႔ တစ္ေၾကာင္းကဗ်ာ”ကို ေရးခဲ့တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒီကဗ်ာ ေရးသူဟာ အိုက္ခ်င္း(၁၉၁ဝ- ၁၉၉၆) ျဖစ္ပါတယ္။ အိုက္ခ်င္းကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး၊ တိုတိုတုတ္တုတ္ တ႐ုတ္ကဗ်ာေတြ အေၾကာင္း အေတြးဆက္မိပါတယ္။
လမ္းအားလံုးဟာ… အ႐ုဏ္ဘက္ မ်က္ႏွာမူလို႔ျပတင္းအားလံုးဟာ… ေန႔ဘက္ကို မ်က္ႏွာလွည့္လို႔။ ။ ထန္စီ(၁၉၂ဝ- ) ဓားလြယ္ထားသူကဗ်ာမွ
ဒီကဗ်ာေလးဟာလည္း တ႐ုတ္ ကဗ်ာဆရာ ထန္စီရဲ႕ ဓားလြယ္ထား သူ ကဗ်ာစာအုပ္ထဲက တိုတိုတုတ္ တုတ္ေလး တစ္ပုဒ္ပါ။ ကဗ်ာစာအုပ္ အမည္ကိုက ဓားလြယ္ထားသူ…တဲ့။ ထန္စီတို႔ ေခတ္က အေမွာင္ ေခတ္လို႔ ဆိုၾကပါတယ္။ ထန္စီတို႔က အေမွာင္ေခတ္ႀကီးထဲမွ အလင္း ေရာင္ကို၊ ေထာင္အက်ဥ္းက်ခံ၊ အ ညႇဥ္းပန္း အႏွိပ္စက္ခံ၊ အသက္ေတြ စေတးၿပီးမွာ ရွာေဖြေဖာ္ၾကဴးခဲ့ၾက တယ္လို႔ဆိုပါတယ္။ အလားတူ အလင္းေခတ္ထဲမွ အေမွာင္ကိုလည္း တ႐ုတ္ ကဗ်ာဆရာတို႔ဟာ သူတို႔ရဲ႕ ဦးေခါင္းနဲ႔ ငရဲတံခါးကို တြန္းဖြင့္ခဲ့ၾက တယ္။ မီးထိုးျပခဲ့တယ္။ ထန္စီတို႔ဟာ ကဗ်ာ ဆရာတစ္ေယာက္ရဲ႕ အရဲရင့္ဆံုး ႐ုပ္ပံုလႊာ၊ အျမင့္ ျမတ္ဆံုး တရားသစၥာကို စိုက္ ထူက ေၾကြျပီ ေဝျပခဲ့ၾကတဲ့ သူရဲေကာင္းေတြပါပဲ။
ကိုင္း… ေနာက္ထပ္ တိုတုိ တုတ္တုတ္အတြက္ ‘ကုခ်ိန္’ ရဲ႕ “လမ္းၾကားေလး” ထဲ လမ္းေလွ်ာက္ ၾကည့္ၾကပါဦးစို႔။ လမ္းၾကားေလး”ေကာက္လည္းေကာက္ ရွည္လည္းရွည္လမ္းၾကားေလးေလ..တံခါးမရွိဘူး၊ ျပတင္းမရွိဘူးငါ…ေသာ့တစ္ေခ်ာင္းကိုင္ကာ နံရံအထူႀကီးကို ေခါက္လို႔။ လမ္းၾကားေလးကို ဖြဲ႔သူက တ႐ုတ္ကဗ်ာဆရာ ကုခ်ိန္ (၁၉၅၆- ၁၉၉၃) ျဖစ္ၿပီး၊ သူဟာ ယာဥ္ေက်းမႈ ေတာ္လွန္ေရး ကာလမွာ “ဒီေန႔” ဆိုတဲ့ အပတ္စဥ္ ေျမေအာက္ ကဗ်ာ စာေစာင္ကို ဦးေဆာင္ျဖန္႔ေဝခဲ့သူ ေပါ့။ ၿပီးေတာ့ တိုတိုတုတ္တုတ္ေတြ အမ်ားႀကီးေရးခဲ့တဲ့ လီပိုင္(က) နဲ႔ တူဖူးတို႔ရဲ႕ ကဗ်ာတိုေလးေတြ ဆက္ခံစားၾကည့္ရေအာင္…။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို တ႐ုတ္ကဗ်ာ ေလာကက “ကဗ်ာနတ္နဲ႔ ကဗ်ာသူ ေတာ္ျမတ္..” အျဖစ္ အသိအမွတ္ ျပဳခံရတဲ့ ကဗ်ာဆရာႀကီး ႏွစ္ပါးလို႔ ေျပာရမွာပါ။ လီပိုင္ (က) က ေတာင္ အျမင့္ႀကီးေပၚက ဆင္းက်တဲ့ ေရတံ ခြန္ရဲ႕ ႐ႈခင္းကို”မတ္စိုက္ပ်ံဆင္း၊ ေပသံုးေထာင္ မိုးျမင့္တိမ္ယံဖ်ားမွေငြရည္ျမစ္မင္း၊ ထိုးဆင္းလာသေယာက္ ။ ၿပီးေတာ့ ဇာတိအလြမ္းနဲ႔ ပတ္ သက္ၿပီးလည္း လီပိုင္(က)က “ဓားကိုဆြဲႏုတ္ေရပိုင္းခုတ္လဲ၊ ခုတ္တဲ့ေရစီးစီးသထက္စီး။ အဲ… လီပိုင္ (က) ၿပီးေတာ့ တူဖူးရဲ႕ ကဗ်ာေလးေတြဆက္ၿပီး ခံစားၾကည့္ရေအာင္။ တူဖူးကေတာ့ တိုတိုတုတ္တုတ္ထဲမွာ ‘အေတာ္ရွည္ တဲ့ တိုတိုတုတ္တုတ္’ လို႔ ေျပာရေတာ့ မွာပါ။ ဘဝပံုရိပ္ကို ထုဆစ္ရာမွာ အေတာ္ကို အႏုစိတ္တာ ေတြ႕ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။” ေရႊအိမ္ၿခံဝန္းထဲကအရက္ အသားနံ႔ေတြ ပုတ္သိုးပ်ံထြက္ေနလူသြားလမ္းေပၚမွာေတာ့ ေတာင့္ခဲေအးစက္၊ အ႐ုိးအေရငတ္ျပတ္ေသေက်။ဆက္ၿပီး တူမူးရဲ႕ ‘ဓနိထဲကို ေလျပင္းကတိုက္ခတ္ ၿဖိဳဖ်က္သြားေလၿပီ…”ဆိုတဲ့ ကဗ်ာေလးကိုလည္းဂြမ္းကပ္ေစာင္မွာ အႏွစ္ႏွစ္အလလၾကာေအးလဲေအး၊ မာလဲမာ သံျပားခ်ပ္နဲ႔ တူလိုက္တာမအိပ္ႏိုင္တဲ့ သငယ္ခမ်ာ ကန္ေက်ာက္ငိုရွာဂြမ္းကပ္ေစာင္ေဆြးလဲ ေပါက္ၿပဲေပါ့ဗ်ာ။ဓနိတဲအိုထဲမွာေျခာက္ေသြ႔တဲ့ေနရာ မရွိေတာ့ပါ။မိုးဟာ… ခ်ည္မွ်င္ႀကိဳးေတြလို မရပ္ဘဲ သဲမဲစြာစုစုစည္းစည္း စိပ္စိပ္ႀကီးက် ေန လိုက္တာ။ ကိုင္း ဒါကေတာ့ ကိုေဒါင္းရဲ႕ ေခတ္ဆန္းကဗ်ာလို… တိုလည္း တို၊ တုတ္လည္းတုတ္တဲ့၊ တ႐ုတ္တိုတို တုတ္တုတ္မ်ားပဲျဖစ္ပါတယ္။ တူဖူးရဲ႕ စကားလံုး က်စ္လစ္ပံုကို အားက်ၿပီး ေျပာရ မယ္ဆိုရင္… ဒီ တိုတိုတုတ္တုတ္ တ႐ုတ္ ကဗ်ာေလးေတြကို စုစုစည္းစည္း စိပ္စိပ္ႀကီး မေျပာႏိုင္တာကိုေတာ့…
ေစာဘရန္ၿငိမ္း