စစ္ဖိနပ္သံေတြ ကလည္း
ကတၱီပါဖိနပ္သံေတြအျဖစ္ ေျပာင္းခဲ့ၿပီ
အာဏာေတြေအာက္မွာ
ေခါင္းလွ်ိဳေနရတဲ့ စနစ္ကလည္း
ရင္ထဲက ဆႏၵေတြနဲ႔အတူ
ေခါင္းေထာင္ႏိုင္တဲ့စနစ္အျဖစ္ ေျပာင္းခဲ့ၿပီ
ျမင္ကြင္းေတြ ၾကက္ေျခခတ္ခံရထားတဲ့ ေခတ္ကလည္း
အျမင္ေတြခ်ဲ႕ ၾကည့္ႏိုင္တဲ့ေခတ္အျဖစ္ ေျပာင္းခဲ့ၿပီ
စနစ္ေတြလည္း ေျပာင္း
ေခတ္ေတြလည္းေျပာင္းနဲ႔ ေျပာင္းလဲ ေနလိုက္တာ
ဒါေပမဲ့
အဲဒီေျပာင္းလဲျခင္းေတြထဲမွာပဲ
မေျပာင္းလဲျခင္းေတြ ရွိေနေသးတယ္။
အသက္မဝင္တဲ့ သင္႐ိုးၫႊန္းတမ္းေတြ ၾကားမွာ
ဦးေႏွာက္ေတြကို ေဘာင္ခတ္ထားတဲ့ စနစ္
စာသင္ခန္းထဲမွာ ရွိေနတုန္း
ပံုႏွိပ္ထားတဲ့စာလံုးေတြကို
ဦးေႏွာက္ထဲမွာ မိတၱဴကူးရတဲ့စနစ္
စာသင္ခန္းထဲမွာ ရွိေနတုန္း
အေတြးအေခၚေတြကို
စာအုပ္ထဲမွာပဲ လမ္းဆံုးေစတဲ့စနစ္
စာသင္ခန္းထဲမွာ ရွိေနတုန္း…
စာသင္ခန္းထဲမွာ ရွိေနတုန္း …
အဲဒီ ‘ရွိေနတုန္း’ေတြနဲ႔ပဲ
စာသင္ခန္းထဲက ဦးေႏွာက္ေတြ အဖိ ႏွိပ္ခံေနရတာ
ပညာဆိုတာ ေယာင္ဝါးဝါးျဖစ္ေနတုန္း။
ပညာဆိုတာ
ေၾကာင္းက်ိဳးဆက္စပ္မႈကို လြတ္လပ္စြာ ေတြးေခၚျခင္းပဲ
စာသင္ခန္းထဲက ဦးေႏွာက္ေတြကို
လြတ္လပ္စြာ ေတြးေခၚခြင့္ေပးၾကပါ။
စာသင္ခန္းထဲက ဦးေႏွာက္ေတြ
ဒီမိုကေရစီ ရသင့္ၿပီ။
မိုးခတ္ (ေဒးဒရဲ)