ယူနန်အနောက်ပိုင်းမှ မြန်မာနိုင်ငံသို့ ချိတ်ဆက်ထားသည့် မဟာဗျူဟာမြောက် တံခါးပေါက်များ

ပေါက်ရှမ်းနှင့် တိန်ချုံး — တရုတ်-မြန်မာ ချစ်ကြည်ရေး၊ ကုန်သွယ်ရေးနှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး၏ အရေးပါသော ဆုံချက်

မြန်မာနိုင်ငံနှင့် ယူနန်ပြည်နယ်တို့၏ ဆက်ဆံရေးသည် ရှေးဟောင်းတောင်ပိုင်းပိုးလမ်းမကြီးခေတ်မှ စတင်ခဲ့သည့် သမိုင်းအမွေအနှစ်များအပေါ် အခြေခံထားခြင်းဖြစ်သည်။ ယနေ့ခေတ်တွင်လည်း ပေါက်ရှမ်းနှင့် တိန်ချုံးဒေသများသည် မြန်မာနိုင်ငံနှင့် တရုတ်နိုင်ငံအကြား ကုန်သွယ်ရေး၊ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု၊ ယဉ်ကျေးမှုဖလှယ်ရေးနှင့် ပြည်သူချင်းဆက်ဆံရေးများကို ချိတ်ဆက်ပေးနေသည့် အရေးပါသော နယ်စပ်တံခါးပေါက်များအဖြစ် ဆက်လက်ရပ်တည်လျက်ရှိသည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် Belt and Road Initiative (BRI)၊ China-Myanmar Economic Corridor (CMEC) နှင့် ဒေသတွင်း ချိတ်ဆက်မှုစီမံကိန်းများ တိုးချဲ့အကောင်အထည်ဖော်လာသည်နှင့်အမျှ ယူနန်အနောက်ပိုင်းဒေသများ၏ မဟာဗျူဟာအရေးပါမှုမှာ ပိုမိုမြင့်တက်လာလျက်ရှိသည်။ နယ်စပ်တစ်ဖက်စီတွင် နေထိုင်ကြသည့် ကချင်၊ ရှမ်း၊ ဝ၊ လားဟူ၊ အခါ စသည့် တိုင်းရင်းသားများ၏ သမိုင်းဝင်ဆက်စပ်မှုများနှင့် ပြည်သူချင်းချစ်ကြည်ရင်းနှီးမှုများသည် နှစ်နိုင်ငံဆက်ဆံရေးကို ပိုမိုခိုင်မာစေသည့် အခြေခံအုတ်မြစ်တစ်ရပ်အဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိနေကြောင်း တွေ့ရသည်။

မြန်မာနိုင်ငံနှင့် နယ်နိမိတ်ချင်းထိစပ်နေသော ပေါက်ရှမ်းမြို့သည် တရုတ်နိုင်ငံမှ မြန်မာနိုင်ငံသို့ ဝင်ရောက်ရာ အရေးပါသည့် ကုန်းတွင်းလမ်းကြောင်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး သမိုင်းဝင် ယူနန်-မြန်မာလမ်းမကြီး (Yunnan-Myanmar Road)၊ တရုတ်-အိန္ဒိယလမ်းမကြီး (China-India Road) နှင့် တောင်ပိုင်းပိုးလမ်းမကြီး (Southern Silk Road) တို့ ဖြတ်သန်းခဲ့သည့် ဒေသလည်း ဖြစ်သည်။

ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကာလအတွင်း မြန်မာနိုင်ငံ မြစ်ကြီးနား၊ ဗန်းမော်နှင့် ယူနန်အနောက်ပိုင်းဒေသများသည် တရုတ်-မြန်မာ-အိန္ဒိယ စစ်မျက်နှာ (China-Burma-India Theater) ၏ အရေးပါသော စစ်ဗျူဟာနယ်မြေများ ဖြစ်ခဲ့ကြပြီး ယနေ့ထိ အဆိုပါသမိုင်းအမွေအနှစ်များကို ပေါက်ရှမ်းနှင့် တိန်ချုံးဒေသများတွင် တွေ့မြင်နိုင်ဆဲဖြစ်သည်။

တိန်ချုံးမြို့သည် မြန်မာနိုင်ငံနှင့် နယ်စပ် ၁၅၀ ကီလိုမီတာခန့် ထိစပ်နေပြီး ကချင်ပြည်နယ်နှင့် သမိုင်း၊ ယဉ်ကျေးမှု၊ ကုန်သွယ်ရေး ဆက်နွယ်မှုများ ရှိခဲ့သည့် ဒေသတစ်ခုဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၂,၄၀၀ ကျော်ကတည်းက တောင်ပိုင်းပိုးလမ်းမကြီးသည် တိန်ချုံးမှတစ်ဆင့် မြန်မာနိုင်ငံသို့ ဖြတ်သန်းကာ တောင်အာရှအထိ ဆက်လက်ရောက်ရှိခဲ့ပြီး တိန်ချုံးကို တရုတ်အနောက်တောင်ပိုင်း၏ အရေးပါသော ကုန်သွယ်ရေးဗဟိုချက်တစ်ခု ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။

ယနေ့တွင်လည်း တိန်ချုံးသည် မြန်မာနိုင်ငံနှင့် ကုန်စည်စီးဆင်းမှု၊ ခရီးသွားလုပ်ငန်းနှင့် နယ်စပ်စီးပွားရေး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများအတွက် အရေးပါသော ဝင်ပေါက်တစ်ခုအဖြစ် တည်ရှိနေသည်။

ပေါက်ရှမ်းနှင့် တိန်ချုံးဒေသများ၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုတွင် မြန်မာနိုင်ငံနှင့် ဆက်စပ်နေသည့် အခန်းကဏ္ဍမှာလည်း ထင်ရှားလျက်ရှိသည်။ မြန်မာနိုင်ငံမှ စိုက်ပျိုးရေးထွက်ကုန်များ၊ သစ်တောထွက်ပစ္စည်းများနှင့် သဘာဝသယံဇာတများသည် အဆိုပါနယ်စပ်ဒေသများမှတစ်ဆင့် တရုတ်ဈေးကွက်သို့ ဝင်ရောက်လျက်ရှိပြီး တရုတ်ဘက်မှ စက်မှုကုန်ပစ္စည်းများ၊ နည်းပညာများနှင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများမှာလည်း မြန်မာနိုင်ငံသို့ စီးဆင်းလျက်ရှိသည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း မြန်မာနိုင်ငံနှင့် ယူနန်ပြည်နယ်တို့သည် လူမျိုးရေး၊ ယဉ်ကျေးမှုနှင့် ဘာသာရေးအရ ဆက်စပ်မှုများစွာ ရှိနေသည်။ အထူးသဖြင့် ကချင်၊ ဝ၊ လားဟူ၊ ရှမ်း၊ အခါ စသည့် နယ်စပ်ဖြတ်ကျော် တိုင်းရင်းသားအုပ်စုများသည် နှစ်နိုင်ငံပြည်သူများအကြား သဘာဝကျသည့် ပြည်သူချင်းချိတ်ဆက်မှုများကို တည်ဆောက်ပေးလျက်ရှိသည်။

လက်ရှိတွင် Belt and Road Initiative (BRI)၊ China-Laos Railway၊ New International Land-Sea Corridor နှင့် တရုတ်-အာဆီယံ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရေးအစီအစဉ်များ တိုးချဲ့အကောင်အထည်ဖော်လာသည်နှင့်အမျှ ယူနန်ပြည်နယ် အနောက်ပိုင်းရှိ ပေါက်ရှမ်းနှင့် တိန်ချုံးတို့၏ မဟာဗျူဟာအရေးပါမှုသည် ပိုမိုမြင့်တက်လာလျက်ရှိသည်။

တရုတ်-မြန်မာ နှစ်နိုင်ငံအကြား ရှည်လျားသည့် “ဆွေမျိုးပေါက်ဖော်” ချစ်ကြည်ရေးအခြေခံပေါ်တွင် ပေါက်ရှမ်းနှင့် တိန်ချုံးမြို့များသည် နယ်စပ်ကုန်သွယ်ရေး၊ စီးပွားရေးပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု၊ ယဉ်ကျေးမှုဖလှယ်ရေးနှင့် ဒေသတွင်းချိတ်ဆက်မှုများကို မြှင့်တင်ပေးနေသည့် အရေးပါသော နယ်စပ်ဖွံ့ဖြိုးရေးဗဟိုချက်များအဖြစ် ဆက်လက်ရပ်တည်နေကြောင်း တွေ့ရသည်။