လူအို႐ံုနဲ႔သာ ထိုက္ခဲ့ေလသလား

ေမွ်ာ္​လင္​့ခ်က္​မရွိစြာ ​ေစာင္​့​ေရွာက္​ခဲ့သမွ်
​ေမွ်ာ္​လင္​့ခ်က္​မဲ့ခဲ့ရ
ရယူလိုစိတ္​ဆိုတာ မထားခဲ့ဖူးတဲ့
သံ​ေယာဇဥ္​တစ္​ခုက
အ​ေႏွာင္​အဖဲြ႕​အသစ္​​ေၾကာင္​့
ထားသြားခဲ့​ေလျခင္​း
ဝတၲရားလို႔ အမည္​ခံထုိက္​ခဲ့ဖို႔မဟုတ္​
ရင္​နဲ႔ရင္​းၿပီး ​ခ်စ္​ခဲ့ဖူးတဲ့အျဖဴထည္​​ေမတၲာ
ဘဝနဲ႔ရင္​းၿပီး ​ေမြးထုတ္​ထားခဲ့​ေလသမွ်
အ႐ြယ္​​ေတြအုိ ပ်ိဳျမစ္​ျခင္​းကင္​းမွ
​ေရွာင္​ဖယ္​ခြာ သည္​အျဖဴထည္​​ေမတၱာမ်ား
ပါး​ေရ​ေတြတြန္​႔ နား​ေတြထိုင္​းမွ
အ​ေဖာ္​တဲြစရာ သမီးသားမရွိ
​ေတာင္​​ေဝွး​ေလးသာ ျဖစ္​ခဲ့၏ ။
တံစက္​ၿမိတ္​ရဲ႕ အျမင္​့ကို
က​ေလး​ေလးဟာ မ​ေက်ာ္​နိုင္​ခဲ့​ေတာ့
ကိုယ္​့လက္​ၫႇိဳးက ဒီ​ေတာင္​ကို​ေက်ာ္​ျဖတ္​​ေစခဲ့
​ေၾသာ္​ ဘဝ ဘဝရယ္​လို႔
အိုဇာတာ ည့ံခဲ့ျခင္​းလား
ကုသိုလ္​အထံု နည္​းခဲ့ျခင္​းလား
မိရယ္​ ဘရယ္​လို႔ အိုစာလာတိုင္​း
လူအို႐ံုသာ ထိုက္​တန္​သတဲ့​ေလလား ။
ဝဋ္​​​ေၾကြးေတြဆိုတာ ဆပ္​လို႔မကုန္​​ေသာဥစၥာ
ကံ​ေၾကြး​ေတြဆုိတာ အပ္​လို႔မကုန္​​ေသာပုစၧာ
အ​ေျဖရွာမရခဲ့သလို
အ​ေျဖရွာမတတ္​ခဲ့​ေလဘူး ။
အိုမင္​းမစြမ္​း​ေတာ့မွ မစြမ္​းနိုင္​​ေလတဲ့
ဒီခႏၶာဟာ လူအို႐ံုနွင္​့သာထိုက္​ခဲ့​ေလသလား
မိဘ​ေမတၱာရဲ႕​ေရာင္​ျပန္​ဟပ္​မႈက
သမီး၊ သား က႐ုဏာမဟုတ္​​ေပဘူးလား
လူအို႐ံုႏွင္​့သာ ထိုက္​တန္​​ခဲ့​ေလသလား ။

​ေဆာင္​းသီငွက္​