၂ဝ၁၄ခုႏွစ္က ျပစ္မႈေၾ<ြကး ေပးဆပ္ၿပီး ေထာင္ကထြက္လာခ်ိန္မွာေတာ့ ‘အုတ္႐ိုးအတြင္ းသံဆူးႀကိဳး ဝင္းမွ လူဆိုးမ်ား’ဆိုတဲ့ စာေရးသား ျခင္းအလုပ္ကို စတင္ခဲ့သူကေတာ့ အင္းစိန္ေအာင္စိုးျဖစ္ပါတယ္။ သူ႔ရဲ႕ စာအုပ္ကေအာင္ျမင္မႈရခဲ့သလို ဒုတိယအႀကိမ္ ထုတ္ေဝခဲ့ရာမွာ လည္း ေအာင္ျမင္မႈ ရခဲ့ပါတယ္။ အင္းစိန္ေအာင္စိုးရဲ႕ ေထာင္ကထြက္ လာၿပီး စာေပေရးသားမႈအပိုင္းနဲ႔ ေထာင္တြင္းအေတြ႕အႀကံဳ တစ္စိတ္ တစ္ေဒသကို ေပၚျပဴလာမွ ေမးျမန္း ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။
အစ္ကိုအေနနဲ႔ ဒီေထာင္တြင္း အေတြ႕အႀကံဳစာအုပ္ကို ေရးျဖစ္ခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းေလး ေျပာျပပါဦး။
ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာရရင္ ေတာ့ အျခားသူေတြေရးသားတဲ့ ေထာင္ အေၾကာင္းအရာေတြကို ဖတ္ျဖစ္တယ္။ အက်ဥ္းဦးစီးဌာနက အရာရွိ ဝန္ထမ္းေတြေရးတယ္။ စာေရးဆရာေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးသမား ေတြေရးတယ္။ သူတို႔ေရးသားရာ မွာအေထြေထြအက်ဥ္းသားေတြရဲ႕ အေၾကာင္းအရာနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ေတာ့ ျပည့္ျပည့္စံုစံု မပါဘူးေပါ့ေနာ္။ ကိုယ္ကအေထြေထြ အက်ဥ္းသား ဘဝနဲ႔ ေထာင္ထဲမွာ ျဖတ္သန္းရတာကိုး။ အဲဒီအ တြက္ အေထြေထြ အက်ဥ္းသားေတြ ရဲ႕ အေၾကာင္း တကယ္ျဖစ္ေနတဲ့ ျဖစ္ရပ္မွန္ကို ျပည္သူလူထုေရာ၊ အစိုးရကိုေရာ သိေစခ်င္လို႔ ထုတ္ ေဖာ္ေရးသားရ ျခင္းျဖစ္တယ္။
ေထာင္ထဲကေန ထြက္လာခ်ိန္မွာ အစ္ကို႔အတြက္ စာေပလိုင္းကို လုိက္ဖို႔ဆိုတာက ဘယ္အရာေတြက တြန္းအားျဖစ္ေစခဲ့လို႔လဲ။
ကိုယ္စာေပအေၾကာင္းလည္း နားမလည္ဘူး။ စာေရးဆရာလည္း မဟုတ္ဘူး။ ႏိုင္ငံေရးသမားလည္း မဟုတ္ဘူး။ အစ္ကိုက လူဆိုး၊ လူမိုက္တစ္ေယာက္ဘဝကေနၿပီး မခံခ်င္စိတ္ေတြ မ်ားလြန္းတဲ့ အတြက္ အာဏာပိုင္ကိုတိုင္ဖို႔ေပါ့။ ေထာင္ထဲ မွာ မွတ္စုေလးေတြေရးထားတာ။ အဲဒါက အျပင္မွာ စာအုပ္ တစ္အုပ္ ေရးဖို႔အတြက္ ျဖစ္ေပၚသြားခဲ့တာ။ အစ္ကို႔အေနနဲ႔ လူဆိုးလူမိုက္ဘဝက ေနၿပီးေတာ့ ေထာင္ကထြက္လာခ်ိန္ မွာ သာမန္႐ိုးရွင္းစြာနဲ႔ ဘဝကို ျဖတ္သန္းခဲ့တယ္ေပါ့။
အဲဒီလိုမ်ိဳး ျဖစ္ေပၚလာဖို႔အတြက္ စာေပဖတ္႐ႈျခင္းက ဘယ္လိုမ်ိဳး အက်ိဳးေက်းဇူးေတြ ရွိခဲ့တယ္ဆိုတာ ေျပာျပေပးပါဦး။
ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာရရင္ အစ္ကို ဒီစာေရးဆရာျဖစ္လာတာ ဒီလိုေရးဖို႔ တြန္းအားေတြ ျဖစ္ေပၚ လာတာက စာေပေၾကာင့္ပဲ။ မတရား မႈေတြကို ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေတြ႕ျမင္ ရတဲ့အခါမွာ ဒီမတရားမႈေတြကို အာခံခ်င္တယ္။ တြန္းလွန္ခ်င္တယ္။ ဒါေတြကို ေလ်ာ့ပါးေစခ်င္တယ္။ ေပ်ာက္သြားေစခ်င္တယ္။ အဲဒီ အတြက္ စာေရးဖို႔ တြန္းအားေတြ ျဖစ္ေပၚလာတာ။ ဒီစာေရးဖို႔ တြန္း အားျဖစ္လာဖို႔ အသိဥာဏ္ေတြ ဘယ္လိုပြင့္လင္းလာသလဲဆိုေတာ့ ကမၻာ့ၾကက္ေျခနီ ICRC ရဲ႕ ေက်းဇူးေၾကာင့္ပဲ။ ျမန္မာႏိုင္ငံအစိုးရ ေခတ္အဆက္ဆက္ေထာင္ထဲမွာ ဘာစာေပမွ မဖတ္ရဘူး။ ခြင့္မျပဳဘူး။ ကမၻာ့ၾကက္ေျခနီ ICRC ေက်းဇူးေၾကာင့္ ေထာင္ထဲမွာ ဘာသာေရး စာေပ၊ အေတြးအေခၚစာေပ၊ ရသ၊ သုတေတြ အကုန္ဖတ္ရတယ္။ အဲဒီမွာတင္ အစ္ကိုတို႔ စိတ္ေတြေျပာင္းလဲၿပီးေတာ့ အသိဥာဏ္ေတြ ပြင့္လင္း သြားတာ။ အဲဒါေၾကာင့္ ဒီစာေပေတြေရး ျဖစ္သြားတာ။
အစ္ကိုရဲ႕ အေတြ႕အႀကံဳေတြနဲ႔ ဓမၼနဲ႔ အဓမၼလမ္းေၾကာင္းအေနအထားေလး၊ အေကာင္းအဆိုးေလးေတြ အေၾကာင္း မွ်ေဝေျပာျပေပးပါဦး။
ကိုယ္ကငယ္စဥ္ဘဝမွာေတာ့ ဆိုးတဲ့သူ၊ မိုက္တဲ့သူ။ အ႐ုပ္ေတြ အမ်ားႀကီးနဲ႔ ေျခကားယား၊ လက္ကားယားဆို သိပ္သေဘာက်ခဲ့ ဖူးတယ္။ ေတာ္ေတာ္ကို နိမ့္က်တဲ့ အ ေတြးအေခၚေတြ ဝင္ခဲ့ဖူးတယ္။ အဲဒီ လမ္းကိုလည္း ေလွ်ာက္ခဲ့ဖူးတယ္။ အသက္ႀကီးလာလို႔ စာေပေတြ ဖတ္ရတဲ့အခါမွာ အသိÓဏ္ေလး နည္းနည္းျမင့္မားလာခ်ိန္မွာ အဲဒီ ဆိုးတဲ့၊ မိုက္တဲ့ သူေတြကို ဂ႐ုလည္း မစိုက္ဘူး။ အထင္လည္းမႀကီးဘူး။ ေပါင္းလည္း မေပါင္းခ်င္ဘူး။ လူ႔ေလာကမွာလည္း မရွိသင့္တဲ့ သူေတြလို အဲဒီလိုႀကီး စိတ္ထဲမွာ ျဖစ္ေပၚသြားတယ္။ ကိုယ့္ကိုလာၿပီး ေတာ့ ေမးေျပာေခၚေျပာ လုပ္တာ ေတာင္ မႏွစ္သက္ေတာ့ဘူး။ အဲဒီလို စိတ္ ေတြ ေျပာင္းလဲသြားတယ္။ အဲဒီလို လူမ်ိဳးေတြ လမ္းေတြ႕လည္း မႀကိဳက္ ဘူး။ ကိုယ့္အိမ္လာတာလည္း မႀကိဳက္ဘူး။ ကိုယ္လည္းသူတုိ႔အိမ္ မသြားဘူး။ ကိုယ္အခုျပန္လာတာ ၃ ႏွစ္ေက်ာ္သြားၿပီ။ ဒုစ႐ိုက္ေလာက သားမည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္နဲ႔မွ ဆက္ဆံျခင္းမရွိဘူး။ ကိုယ့္ဆီလာလို႔ မေကာင္းတတ္လို႔ ခဏတျဖဳတ္ ဧည့္ ခံခ်င္ ဧည့္ခံလိုက္မယ္။ က်န္တာ မည္သည့္ကိစၥနဲ႔မွ ဆက္ဆံျခင္းမရွိ ဘူး။ အစ္ကို႔ကိုလာၿပီး ဆက္သြယ္ တာေတြက မဟုတ္တာလုပ္ဖိုု႔ခ်ည္းပဲ။ ကိုယ္ကအဲဒါေတြ အကုန္ေရွာင္ရွားၿပီး ဒီလမ္းေလး ေလွ်ာက္ခဲ့တယ္။
မ်ိဳးေက်ာ္(ကေနာင္ေသြး)