မိုးကေလးကလည္း တစိမ့္စိမ့္ မို႔၊ အားကလည္း အားလပ္ရက္မို႔ ပါဒသီခ်င္းသည္ဆိုတဲ့ ဝတၳဳကေလး ေရးခဲ့တာကို ျပန္သတိရေနပါတယ္။
ပါဒဧကရီတစ္ပါးအေၾကာင္း ေရးေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ့္မွာ ပါဒႏိုင္ငံ ေတာ္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဘာစာအုပ္စာ တမ္းမွမရွိ။ ကြၽန္ေတာ့္မွာရွိတာက ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ ေရးခ်င္တဲ့စိတ္ ပဲရွိတယ္။ ဒီပါဒသီခ်င္းသည္ ဝတၳဳ ေရးခ်င္စိတ္က ကြၽန္ေတာ္ ခုနစ္တန္း ေက်ာင္းသားဘဝက စရွိခဲ့တာ။ ကြၽန္ ေတာ္တို႔ ခုနစ္တန္းတုန္းက အဂၤလိပ္ စာဘာသာရပ္ကို ‘႐ိႈက္စပီးယား ျပ ဇာတ္မ်ား’ ကို သင္ရတယ္။ ကြၽန္ ေတာ္တို႔ရဲ႕ အဂၤလိပ္ဘာသာျပ ဆရာ က စာသင္အလြန္ေကာင္းပါတယ္။ ေက်ာင္းသင္ခန္းစာအျပင္ ဗဟုသုတ စာေတြ အေၾကာင္းလည္း လိုအပ္ ရင္ သင္ျပေျပာျပတတ္တဲ့ ဆရာေပါ့။
႐ိႈတ္စပီးယားျပဇာတ္သင္ဆရာ ဟာ တစ္ခါေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေက်ာင္းသားေတြကို ဗဟုသုတအလုိ႔ ငွာ ‘ေအာဖ်ဴးစ္ျပဇာတ္’အေၾကာင္း ကို ေျပာျပဖူးပါတယ္။ ေအာဖ်ဴးစ္က ဂရိဒ႑ာရီလာ သေရ႕စ္တိုင္းက သီ ခ်င္းသည္ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ ပါ။ အဲဒီအခ်ိန္ကတည္းက ေအာ ဖ်ဴးစ္ေနရာကို ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ ပါဒသီ ခ်င္းသည္ႏွင့္ အစားထိုးေရးဖြဲ႕ၾကည့္ ဖို႔ ကြၽန္ေတာ္စိတ္ကူးခဲ့ပါတယ္။
ဒါနဲ႔ ဆရာေျပာတဲ့ ေအာဖ်ဴးစ္ အေၾကာင္းကို မွတ္စုစာအုပ္မွာ ေရး မွတ္ၿပီး မွတ္စုကို ေသေသခ်ာခ်ာ သိမ္းဆည္းထားခဲ့ပါတယ္။ ပါဒယဥ္ ေက်းမႈနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့လည္း ကြၽန္ေတာ္ဘာမွမည္မည္ရရ သိသူ မဟုတ္ပါ။ အေထာက္အထားဆုိလို႔ ပါဒႏိုင္ငံေတာ္ဆိုတဲ့ စာအုပ္ေဟာင္း ခပ္ပါးပါးသာရွိတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီ စာအုပ္က ေပ်ာက္သြားတာ ၾကာပါ ၿပီ။ အဲေပ်ာက္သြားတာဆိုလို႔ ေအာ ဖ်ဴးစ္အေၾကာင္း ေရးမွတ္ထားတဲ့ မွတ္စုစာအုပ္ကေလး ေပ်ာက္သြား ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။
သည္ေတာ့ ေအာဖ်ဴးစ္လည္း ပါဒဧကရီ မျဖစ္ေတာ့ဘူးေပါ့။
(၂)
ဒီေန႔လည္း မိုးကေလးတစိမ့္စိမ့္ ရွိတာနဲ႔ စာအုပ္စင္ရွင္းရင္း ေပ်ာက္ ေနတဲ့ ေအာဖ်ဴးစ္မွတ္စုေလး ျပန္ ေတြ႕တယ္။ စာအုပ္က မိုးစိုၾကြက္ ကိုက္ျဖစ္ေနေတာ့ စာကို အေတာ္ ဖတ္ယူရပါတယ္။ ေရးထားတဲ့ မွတ္စု က
. . . ေအာဖ်ဴးစ္ျပဇာတ္မွာ ဂရိဒ႑ာရီလာ သေရ႕စ္တုိင္းမွ သီ ခ်င္းသည္အေက်ာ္အေမာ္ ‘ေအာ ဖ်ဴးစ္’အေၾကာင္းျဖစ္ပါတယ္။ သူ႔ရဲ႕ ေစာင္းသံနဲ႔ ေျဗာသံၾကားရလွ်င္ သက္ရွိသတၱဝါေတြ မေျပာနဲ႔ သစ္ပင္ ေတြ၊ ေက်ာက္တံုးေတြေတာင္ေပ်ာင္း ၫႊတ္လာရတယ္လို႔ ဆုိပါတယ္။ သူ ဟာ ဂီတနတ္သမီး ‘ကလိုင္ယိုပီ’နဲ႔ ေစာင္းေတာ္ရွင္နတ္သား ‘အပိုလို’ တုိ႔ရဲ႕ သားျဖစ္ၿပီး၊ အလွနတ္မယ္ ‘ယူ ရီဒီဆီ’နဲ႔ အေၾကာင္းပါတယ္။ ခ်စ္ ၾကင္နာၾကဆဲမွာပဲ ယူရီဒီဆီ ေျမြ ကိုက္ၿပီး ေသဆံုးသြားတယ္။ ေအာ ဖ်ဴးစ္လည္း ေသာကႀကီးစြာျဖစ္ၿပီး ယမမင္းႀကီးထံအထိ အယူခံဝင္ကာ၊ သူ႔ဇနီးကို ျပန္ေပးဖို႔ ဆြတ္ပ်ံ႕ဖြယ္ ေတးသံေတြနဲ႔ ေတာင္းခံပါတယ္။ ယမမင္းႀကီးနဲ႔ ငရဲသားေတြအားလံုး သူ႔ေတးဂီတသံကို ၾကည္ႏူးၿပီး သူ ေတာင္းတဲ့အတုိင္း ယူရီဒီဆီကို ျပန္ ေပးလုိက္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ စည္း ကမ္းခ်က္တစ္ခုကိုေတာ့ ယမမင္းက သတ္မွတ္ေပးလိုက္တယ္။ စည္းကမ္း ခ်က္က သူကေရွ႕ကသြားၿပီး ယူရီဒီ ဆီက ေနာက္က လိုက္ရတယ္။ ယူရီ ဒီဆီကို ‘လူတို႔ နယ္ပယ္’ မေရာက္ မခ်င္းေနာက္ကို လွည့္မၾကည့္ရလို႔ စည္းကမ္းသတ္မွတ္ေပးလိုက္တယ္။
ဒါေပမဲ့ ေအာဖ်ဴးစ္က ‘လူ႔ဘံု ကမ္းစပ္’အေရာက္မွာ အဲဒီစည္းကမ္း ကို ဖ်က္လုိက္တယ္။ သူက စိတ္မခ် လို႔ လွည့္ၾကည့္လိုက္တဲ့အခါ …
လွည့္ၾကည့္လိုက္ …အခါ
လွည့္ၾကည့္လိုက္တဲ့အခါ …
လွည့္ၾကည့္လိုက္တဲ့အခါ …
မွတ္စုက ဒီအထဲပဲပါတယ္။ က်န္တာကမိုးထိတဲ့အထဲပါသလား၊ ၾကြက္ကိုက္တဲ့အထဲပါသလားဆုိတာ ေတာ့ ဘုရားသည္မွပဲ သိေတာ့မွာ …။
မိုးကလည္း တစိမ့္စိမ့္ရြာေနဆဲ
ကြၽန္ေတာ္ရဲ႕ ပါဒသီခ်င္းသည္ လည္း
ခုထိလူ႔ဘံုကမ္းစပ္ကို မေရာက္ ႏုိင္ေသး ။ ။
ကိုၿငိမ္း(မႏၲေလး)