ကထိန္ၫႊန္ျပ အႏွစ္သာရ
စည္းကမ္းလိုက္နာ ဂုဏ္ျပဳတာ
မွတ္ပါ ကထိန္ေတာ္
သံဃာေတာ္မ်ား လြန္႐ိုးသား
ျပျငား ကထိန္ေတာ္
သံဃာေတာ္မ်ား စည္းလုံးအား
ျပျငား ကထိန္ေတာ္
အားနည္းသူအား ခ်ီးေျမႇာက္ထား
ျပျငား ကထိန္ေတာ္
သာသနာအေရး အေလးေပး
ျပဳေရး ကထိန္ေတာ္
ေရႊစင္တိပိဋကဓရဆရာေတာ္
တိပိဋက ဓမၼနာဒ ပရိယတၱိစာသင္တိုက္
မင္းကြန္းေတာင္႐ိုး
ကထိန္ အႏုေမာဒနာျပဳပံုႏွင့္ ထံုးတမ္းအစဥ္အလာ
ေပၚျပဴလာ ဂ်ာနယ္နဲ႔ ေပၚျပဴလာနယူးစ္ ဂ်ာနယ္ တို႔ရဲ႕ ဒီႏွစ္ ကထိန္ကို မႏၲေလးမွာ ခင္းၿပီးတဲ့ အခ်ိန္ မေတာ့ ရင္ထဲမွာ မႏၲေလးက ဆရာေတာ္၊ သံဃာေတာ္ေတြ၊ လူေတြ၊ ယဥ္ေက်းမႈ အႏုလက္ရာ ေတြ၊ ထံုးတမ္း အစဥ္အလာေတြနဲ႔ ပိုခ်ိတ္မိ သြားသလို ခံစားေနရပါ တယ္။ ကထိန္ ေၾကာင့္ျဖစ္တဲ့ စည္း လံုးညီၫြတ္မႈ တစ္မ်ဳိးပါပဲ။
အရင္တုန္းက ကထိန္အလွဴ လွဴရင္ ဘုန္းႀကီးေတြ ဆက္ခင္းတဲ့ ကထိန္ အႏုေမာဒနာ ျပဳတာကို ေစာင့္မၾကည့္ဖူးပါ။ ဒီႏွစ္ေတာ့ သံဃာ အပါး ၁ဝဝဝ ေက်ာ္အတြက္ သကၤန္းေတြကပ္ရင္း ကထိန္သကၤန္း ကို ဘယ္လို ခြဲေဝၾကမလဲလုိ႔ ပီတိနဲ႔ အတူ ေစာင့္ၾကည့္ခဲ့ပါတယ္။
မနက္ပိုင္း တန္းဆြမ္းနဲ႔ စာေရး တံမဲ အလွဴၿပီးသြားၿပီး ေန႔ခင္းပိုင္းမွာ အလယ္တုိက္ႀကီး အေပၚ သံဃာ အေပါင္း စုေဝး ေရာက္ရွိလာကာ ဘုရား ကန္ေတာ့ၾကတဲ့ ျမင္ကြင္းဟာ အားရစရာ။ ၿပီးေတာ့မွ ကထိန္ သကၤန္းကို မည္သူ အလွဴခံ လိုပါသလဲ လို႔ သံုးႀကိမ္ေမးပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ ရင္အခုန္ဆံုးပါပဲ။
သကၤန္း တကယ္ရွားပါးတဲ့ ရဟန္း ငယ္ တစ္ပါးပါး မ်ား ထြက္လာ မလားလို႔ ကိုယ္တိုင္ေနာက္နား ကေန ထရပ္ၾကည့္ျဖစ္တယ္။ တစ္ပါးမွ အလွဴ မခံတဲ့အခါမွ အသက္အႀကီး ဆံုး မေထရ္ႀကီး တစ္ပါးကို ၫႊန္ၿပီး ေၾကညာေတာ့မွ သက္ေတာ္ ၈၉ ႏွစ္ ရွိတဲ့ ဦးေဝပုလႅ ဆိုတဲ့ ဆရာေတာ္ႀကီး မွန္း သိရတယ္။
ဆရာေတာ္ႀကီးနဲ႔ အတူ ရဟန္း ေတာ္ ၁ဝ ပါးက သိမ္ကိုသြားၿပီး သကၤန္းကို ကမၼဝါ ညႇပ္ၾကပါတယ္။ ကိုယ္ေတြလည္း သိမ္ဝင္ သကၤန္းနဲ႔ တကြ ဆရာေတာ္ေတြကို လုိက္ၾကည္ ညဳိေနခ်ိန္မွာ ေက်ာင္းႀကီးေပၚက သံဃာေတြနဲ႔ လူေတြကို က်န္ခဲ့တဲ့ ဆရာေတာ္ႀကီး တစ္ပါးက ၾသဝါဒ ေပးေနပါတယ္။
ၾသဝါဒ မိန္႔ၾကားတဲ့ အခါမွာ ဒီ ဘုရားႀကီးတိုက္ရဲ႕ အစဥ္အလာ ေကာင္းေတြကို ဝမ္းေျမာက္ဖြယ္၊ လုိက္နာဖြယ္ မိန္႔ၾကားေနတာ ကုိ အသံ ခ်ဲ႕စက္ကေန အတုိင္းသားၾကား ေနရပါတယ္။
ဘုရားႀကီးတိုက္၊ အလယ္ တုိက္ႀကီး ဟူသည္
ဘုရားႀကီး တုိက္ ဆိုတာ မဟာ ျမတ္မုနိ ဘုရားႀကီး ေတာင္ဘက္ မွာ ရွိတဲ့ ေက်ာင္း တိုက္ မို႔ ဘုရားႀကီး တိုက္လို႔ သမုတ္တယ္ ထင္ခဲ့တာပါ။ အမွန္က ရတနာ ပံု ေနျပည္ေတာ္ မတည္ခင္ ၁၂ ႏွစ္ ေစာၿပီး အမရပူရ ပုဂံေရႊနန္းရွင္ (ကုန္းေဘာင္ မင္းဆက္ ၉ ဆက္ ေျမာက္) လက္ ထက္ ကတည္း က က်ီဝန္၊ အတြင္းဝန္ ဦးပြါးက ဆုေတာင္းျပည့္ ေစတီေတာ္ႀကီးနဲ႔ ဒကၡိဏာရာမ ေက်ာင္းတိုက္ႀကီးကို တည္ထား ခဲ့တာ ကို အစြဲျပဳၿပီး ဘုရား ႀကီးတိုက္၊ အလယ္တုိက္ႀကီး လုိ႔ အေခၚမ်ားလာတာပါ။
ဒီေက်ာင္း ရာဇဝင္ေတြကို သိလုိ႔ ကထိန္ခင္းဖို႔ ေရြးခ်ယ္ခဲ့တာ မဟုတ္ ႐ိုးအမွန္ပါ။ ကထိန္သကၤန္း သိမ္ဝင္ ေနခ်ိန္က်မွ အသံခ်ဲ႕စက္က ၾကားရ တဲ့ ၾသဝါဒကို ေပါင္းၿပီး ၾကည္ႏူးရတာ ပါ။ ေၾသာ္.. ငါတုိ႔ ကထိန္ခင္းတဲ့ ေက်ာင္းႀကီးဟာ ႏွစ္ေပါင္း ၁၇ဝ သက္တမ္း ရွိေနပါေရာ့လား။ ဒီ ေက်ာင္းႀကီးမွာပဲ ဟိုး..ေရွး ကတည္းက တို႔ လူ မ်ဳိးေတြ ရဲ႕ ႏွလံုးသားထဲ က ထြက္လာတဲ့ ကုသိုလ္ ေမတၱာလႈိင္းေတြ လွည့္ လည္ေန မွာ ပဲဆိုၿပီး ဘိုးေဘးတို႔ရဲ႕ ေမတၱာေငြ႕ကို ေအးျမစြာ ခံစားမိတဲ့ ကုသိုလ္ အဟုန္ က ျပန္ေျပာျပဖို႔ခက္ပါတယ္။
တိပိဋက ကထိန္ၾသဝါဒ
တိပိဋကဓရ ဆရာေတာ္ တစ္ ပါးျဖစ္တဲ့ ဘဒၵႏၲ ဂႏၶမာလာလကၤာရ ဆရာေတာ္ ႀကီးက ကြၽန္မတို႔ကို ဆုံးမ ဖူးတဲ့ ကထိန္ ၾသဝါဒ ကိုလည္း ဒီ ေနရာ မွာ ေဖာက္သည္ ခ်ခ်င္ ပါေသး တယ္။ ဝါတြင္း ကာလမွာ ပညတ္တဲ့ သံမဏိ စည္းကမ္း လိုက္နာသူ သံဃာ ေတာ္ေတြကို ဘုရားရွင္ က ကထိန္ နဲ႔ ဂုဏ္ျပဳတာပါ။ စည္းကမ္း ဝိနည္းဟာ သာသနာေတာ္ ရဲ႕ အသက္ ဆိုတာကို ဒီကထိန္ နဲ႔ ထင္ရွားေစ လိုတာပါ။ လူ႔ေလာ က မွာ က်င္လည္ၾကတဲ့ အခါ မွာလည္း စည္းကမ္း ရွိတဲ့ လူ၊ အဖြဲ႕ အစည္းေတြက ေရရွည္ခံ ေအာင္ျမင္ ၾကသလိုပါပဲလို႔ မိန္႔ဖူးပါ တယ္။
ဟိုးေခတ္ကေတာ့ ကထိန္ အလွဴဆိုတာ ပိတ္ျဖဴအုပ္ကို လွဴလိုက္ ရတာပါတဲ့။ အလွဴခံတဲ့ ရဟန္း သံဃာေတာ္မ်ားက အဲဒီ ပိတ္ျဖဴကို ေန႔ခ်င္းၿပီးျဖတ္၊ ခ်ဳပ္၊ ေဆးဆိုး ဝိုင္း လုပ္ၾကရၿပီး ငါ သံဃာ အႀကီးဆို ၿပီး အခြင့္ထူးခံ မရွိၾကရပါဘူးတဲ့။ ဘုရား ရွင္ကိုယ္တုိင္လည္း ဝင္ခ်ဳပ္ပါသတဲ့။ သာသနာကို ရွည္ၾကာေစတဲ့ စည္း လံုး ညီၫြတ္ျခင္းေတြေပါ့။ အခု ေခတ္က အရင္ေခတ္ ထက္ ျပည့္စံုေန တာမို႔ သကၤန္းမွာ အခ်ိန္မေပးရ ေတာ့ပါ။ ဒါေပမဲ့ အလွဴ အတြက္ ဝိုင္းလုပ္ၾကတာမုိ႔ ညီၫြတ္မႈေတြက ပိုမို ခုိင္မာေနဦးမွာပါ။ ကြၽန္မတို႔ အလွဴမွာ စာေရးတံမဲ ၁ဝ၂ဝ ကို လည္း ဆက္ကပ္တာမို႔ မဲပစၥည္းေတြ လက္ဆင့္ကမ္း သယ္ေဆာင္တဲ့ အခါ မွာ လည္း သံဃာေတာ္ေတြက စီမံၿပီး ဝိုင္းကူေပးၾက တာလည္း ပင္ပန္းေပ မယ့္ ဝမ္းသာ ၾကည္ႏူးစြာနဲ႔ သံဃိက ေဝယ်ာဝစၥ မ်ားကို လုပ္ေဆာင္ၾကတာ ပါပဲ။
စုေပါင္းညီညာ ကထိန္အလွဴမွာ
အလွဴမွာ ကုသိုလ္ပါဝင္ၾကတဲ့ Ve Ve အေအးကတ္၊ ေရသန္႔၊ V- Code အခ်ဳိရည္၊ NOVO သြားတုိက္ ေဆး၊ Win ဆပ္ျပာမႈန္႔၊ ေရ သန္႔ဘူး ေတြကို ကြၽန္မတို႔ Asian Fame Media Group က ဝန္ထမ္း ၂ဝ ေက်ာ္ကလည္း ေခြၽးေတြ ရႊဲနစ္ေန ေအာင္ သယ္ၾကတာမ်ား ကိုယ္ ေတာင္ သနားမိလာပါတယ္။
ကိုယ့္႐ံုးက စီစဥ္တဲ့ စာေရး တံမဲေတြမွာလည္း တအားေလးတဲ့ ေဆးဂ်ယ္လီ အခင္း (နီသီဒုိင္) နဲ႔ ေဆးဂ်ယ္လီ ေခါင္းအံုးေတြ အမ်ား ႀကီး သယ္ယူၾက ရေသးတာမုိ႔ သူတုိ႔ကို အားနာမိပါတယ္။
သူတို႔ အားလံုးက ပင္ပန္းေပ မယ့္ ေပ်ာ္တယ္လို႔ သံၿပဳိင္ေျပာၾက ေတာ့ အလွဴ အတြက္ ပိုဝမ္းေျမာက္ ျခင္းနဲ႔ အတူ စည္းလံုး ညီၫြတ္ျခင္းကို ပါ ခံစား ရပါတယ္။ ရန္ကုန္က ကိုယ္ေတြကို မႏၲေလး ၿမဳိ႕ခံေတြက ဖိတ္ၾကားေရး၊ ဧည့္ခံေရး၊ သယ္ယူ ပို႔ေဆာင္ေရး နဲ႔ သံဃာ့ ေဝယ်ာဝစၥေတြ အကုန္ ဝိုင္းကူၾကလုိ႔ ကြၽန္မ စိတ္ထဲမွာ မန္းသူ၊ မန္းသားေတြရဲ႕ ကထိန္ လို႔ပဲ မွတ္ယူပါတယ္။
ကြၽန္မတို႔ အားလံုး တစ္သား တည္း ခံစားေစရတဲ့ ကထိန္ကိုၾကည့္ ရင္း ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္ ျမတ္ႀကီးရဲ႕ အေျမာ္အျမင္ ႀကီးပံုကို ဘယ္လို ၾကည္ညဳိမွန္းကိုမသိပါဘူး။
လုပ္ငန္းခြင္ေတြ မွာလည္း Team Work နဲ႔ အသင္း အဖြဲ႕စိတ္သာ ရွိလို႔ ကေတာ့ ဘယ္ေလာက္ ပင္ပန္း ေနပါေစ ၊ ေအာင္ျမင္ေအာင္ ေပ်ာ္ ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ လုပ္ေဆာင္ႏုိင္ၾကမွာပါ။
ကထိန္ခင္းတဲ့အခါ သကၤန္း ရွားပါးသူကို ဦးစားေပးတာ ကလည္း အဖြဲ႕ အစည္း တစ္ခုမွာ ဘုန္းကံမတူလုိ႔ အားနည္းသူကို အားေပးၾကတဲ့ စိတ္ ထားက အတုယူစရာပါ။
ေမာင္ႏွမခ်င္း၊ လုပ္ငန္းခြင္ တြင္း၊ လူမႈအသိုင္းအဝိုင္း တြင္းမွာ အားနည္းသူကို ေဖးမရမယ္ ဆိုတဲ့ အသိကိုပါ ကထိန္က မီးေမာင္း ထိုး ျပေပးေနပါတယ္။
သံဃာ့ဂုဏ္ရည္မွန္း ဒါနလမ္း
တကယ္ ရွားပါးတဲ့ သံဃာက ႐ိုး႐ိုးသားသား အလွဴခံ ရျခင္းဟာ လည္း စစ္မွန္တဲ့ ႐ုိးဂုဏ္ နဲ႔အတူ အဖြဲ႕အစည္း ခုိင္မာေၾကာင္း အေထာက္ အပ့ံ ပါပဲ။ လူေတြကေတာ့ ရလိုမႈေၾကာင့္ ျပႆနာေတြ နဲ႔ နပန္း လံုး ေနရတတ္တာကိုလည္း သတိ ထား ဆင္ျခင္ရမွာပါပဲ။
ဒီကထိန္မွာ ကြၽန္မတို႔ လွဴဒါန္း မႈေတြဟာ ေပါလုိ႔လွဴတာ မ်ဳိးမဟုတ္ ဘဲ လွဴခ်င္စိတ္နဲ႔ အားထုတ္ၿပီး အေတာ္ ႀကဳိးစား လွဴရတာပါ။ လြန္ခဲ့ ေသာ ၉ လခန္႔က ကြယ္လြန္ သြားတဲ့ ဖခင္ႀကီးကေပးတဲ့ သံေဝဂေတြနဲ႔ မေသ ခင္ေလးမွာ မိခင္ႀကီးနဲ႔တကြ ကိုယ့္ ပတ္ဝန္းက်င္ ကလူေတြ ဝမ္းေျမာက္ စြာ သာဓုေခၚႏုိင္ဖို႔ အလွဴႀကီး အတြက္ အားထုတ္ခဲ့ ရတာပါ။ ကိုယ့္ကို သံသရာလြတ္ေၾကာင္း အားထုတ္ တတ္ေအာင္ ေလ့က်င့္ေပးတဲ့ ဆရာေတြ ထဲက တစ္ပါးျဖစ္တဲ့ ေရႊမင္းဝံ ရိပ္သာ ဆရာေတာ္ ဦးေသာဘနက ဒီမႏၲေလး အလယ္ တုိက္ႀကီး မွာ စာဝါလိုက္ဖူးေတာ့ ဆရာ့ေက်းဇူးကို ဆပ္တဲ့ အေနနဲ႔ ဒီေက်ာင္းမွာ ကထိန္ခင္းျဖစ္တာပါ။
ကြၽန္မတို႔ခင္းတဲ့ ကထိန္ဟာ သံဃာ့ဂုဏ္ပဲ ရည္မွန္းလွဴတဲ့ သံဃိက ဘယ္ေလာက္ေျမာက္လဲ ဆိုရင္ ကထိန္ခင္းတဲ့ သံဃာ အကုန္လံုးနဲ႔ ကြၽန္မတို႔ ဆရာ၊ ဒကာ ဆက္ဆံေရး မရွိခဲ့ဖူူးပါဘူး။
သေဘာထားႀကီးရ သာသနာ့ကိစၥ
ေရႊပုဇြန္ မုန္႔တိုက္ မိသားစုကပဲ ဆက္တုိက္ ဒီေက်ာင္းမွာ လြန္ခဲ့တဲ့ ၅ ႏွစ္ ေလာက္ကစၿပီး ကထိန္ခင္းလာ တာပါ။ အလွဴရွင္ မရွိရင္ ေရႊပုဇြန္ က ပဲ ရာသက္ပန္ ကထိန္အလွဴရွင္ အျဖစ္ ခံယူထားတဲ့ ေက်ာင္းပါ။ ဒါကို ကြၽန္မ က ေရႊပုဇြန္ မိသားစုကို အရင္ ခြင့္ ေတာင္းၿပီးမွ ေရႊမင္းဝံရိပ္သာ ဆရာ ေတာ္ႀကီး ဦးေသာဘနကို ဦးထိပ္ထား ၿပီးလွဴျဖစ္ခဲ့တာပါ။ ကထိန္ကို အလွည့္ ေပးေပမယ့္ လိုအပ္တာ ဝိုင္းလုပ္ေပး ၾကတဲ့ ေဒၚပြင့္မာခိုင္ တို႔က ေရႊပုဇြန္ မုန္႔ေတြကို လည္း သံဃာေစ့ လွဴေပး တာမို႔ ဒီေနရာမွာ သာသနာ နဲ႔ ပတ္သက္ ရင္ သေဘာ ထားႀကီးမႈကို ေရႊပုဇြန္ မိသားစု ဆီမွာ ထင္ထင္ရွားရွား ျမင္ရပါတယ္။ ကြၽန္မတို႔ ခံစားရတဲ့ ကထိန္ကုသိုလ္၊ ပီတိ အားလံုးဟာ ေရႊပုဇြန္ မိသားစုရဲ႕ ေက်းဇူးေတြပါ ပါတယ္။
ေက်းဇူးရွိတဲ့ သူေတြအေၾကာင္း တန္းစီေျပာရင္ ကုန္မယ္ မထင္ပါဘူး။ အလွဴမွာ ကုသုိလ္ကို နည္းမ်ဳိးစံု နဲ႔ ဝိုင္းပါၾကသူေတြ၊ တစ္ႏိုင္ငံလံုးက ဂ်ာနယ္ဖတ္ ပရိသတ္ေတြရဲ႕ ဘံု ကထိန္ပါပဲ။
ေပၚျပဴလာ ဂ်ာနယ္ရဲ႕ သတင္း ရင္းျမစ္ေတြျဖစ္တဲ့ ႏုိင္ငံေက်ာ္ အႏု ပညာရွင္ မ်ားကလည္း လာႏုိင္တဲ့ သူကလာ၊ မလာႏုိင္တဲ့ သူက လည္း ကုသိုလ္ပါၿပီး ဝိုင္းဝန္းၾကတဲ့ အတြက္ ေၾကာင့္ ပရိသတ္ေတြ ပိုေပ်ာ္ခဲ့ၾကရ တာလည္း မ်က္ျမင္ပါပဲ။ လူ႔ဘဝရဲ႕ အႏွစ္ျဖစ္တဲ့ ကုသိုလ္ ပီတိ တုိ႔ကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ခံစားႏုိင္ခဲ့မႈ အား တစ္ႏိုင္ငံလံုးက စာဖတ္ ပရိသတ္ မ်ားလည္း ထပ္တူခံစားႏုိင္ၾကေစဖို႔ ကုသိုလ္ အမွ် ေဝငွလိုက္ပါတယ္။
ဒီကထိန္ရာသီမွာ အားလုံး ေသာ ဗုဒၶဘာသာဝင္ မ်ားလည္း ကထိန္နဲ႔အတူ ေပ်ာ္ေမြ႕ရင္း ကုသိုလ္ တုိးၾကပါေစလို႔ ဆႏၵျပဳပါတယ္။
ေငြေသာ္တာ