က်ြန္ေတာ္ေရးခဲ့ေသာ စာအုပ္မ််ား(၁၆)

စာအေရးအသား လမ္းၫႊန္ သင္ တန္းမ်ားတြင္ ကြၽန္ေတာ္မၾကာ ခဏ ေဆြးေႏြးပို႔ခ်ျဖစ္ပါသည္။ ဝတၱဳ၊ ေဆာင္းပါး၊ ရသစာတမ္းစသည့္ မည့္သည့္စာေပမ်ဳိးကို ေရးသည္ျဖစ္ ေစ အေျခခံအားျဖင့္ ‘စာေရးတတ္ရန္ မွာ’ ပဓာနလိုအပ္ခ်က္ျဖစ္ေၾကာင္း ေဆြးေႏြးၿပီး စာေရးရာတြင္ သတိျပဳ သင့္သည့္ ေဆာင္စရာေရွာင္စရာမ်ား ကို ေဆြးေႏြးပါသည္။ သင္တန္းသား မ်ား က စာအေရးအသားႏွင့္ပတ္သက္ ၍ ကြၽန္ေတာ္ေရးခဲ့သည့္စာအုပ္မ်ား ကို ရွာေဖြေလ့လာလိုသည့္အတြက္ စာအုပ္နာမည္မ်ား သိလိုေၾကာင္း ေျပာၾကပါသည္။ ‘ကြၽန္ေတာ္ေရးခဲ့ ေသာစာအုပ္မ်ား’ ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ ေရး ရင္း ထုိအေၾကာင္းကို သတိရမိျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

‘စကားေျပသေဘာတရား စကားေျပာအတတ္ပညာ’စာအုပ္ ထြက္ၿပီးေနာက္ ကြၽန္ေတာ္ေရးခဲ့ ေသာ ‘စကားေျပအဖဲြ႕ပံုစံမ်ား’ ‘႐ုံး သံုး ျမန္မာစာ’ ‘ျပည္သူ႔အတြက္ ျမန္ မာစကားေျပ’ ‘ငယ္ေပါင္းႀကီးေဖာ္ ျမန္မာစာ’ စသည္ျဖင့္ စာအေရးအ သားဆုိင္ရာ စာအုပ္အခ်ဳိ႕အေၾကာင္း ကြၽန္ေတာ္ ေရးခဲ့ၿပီးပါၿပီ။

‘ၾပေညာေမ ံနမငအေါန’ စာ အုပ္တုိက္မွ မိတ္ေဆြႀကီးမ်ားျဖစ္ ေသာ ဦးျမင့္သူႏွင့္ ဦးေဌးၾကည္တို႔ က စာအေရးအသားႏွင့္ပတ္သက္၍ ၿခံဳလည္း ၿခံဳမိေအာင္၊ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး လည္း ဖတ္ႏုိင္ေအာင္ စာအုပ္တစ္ အုပ္ထပ္ေရးရန္ အႀကံေပးသည့္ အတြက္ ေရးျဖစ္သည့္ စာအုပ္က ေတာ့ လူတုိင္းအတြက္ အသံုးခ်ျမန္ မာစာျဖစ္သည္။ ၂ဝ၁ဝ ျပည့္ႏွစ္တြင္ ဦးျမင့္သူ၏စာအုပ္တုိက္ကပင္ ပံုႏွိပ္ ထုတ္ေဝခဲ့ပါသည္။ ျမန္မာစာကို ဆက္သြယ္ေရးပစၥည္းအျဖစ္ အသံုး ခ်ရာတြင္ အေရးအသား မွန္ကန္မႈ၊ ရွင္းလင္းမႈ၊ က်စ္လ်စ္မႈ၊ တိက်မႈ၊ ေျပ ျပစ္မႈ၊ လိုက္ဖက္မႈတို႔အတြက္ သတိ ျပဳစရာ ေဆာင္စရာ ေရွာင္စရာမ်ား ကို အသံုးအႏႈန္းပိုင္း၊ ဝါက်ပိုင္းဟု ခဲြ ျခားၿပီး သာဓကမ်ားျဖင့္ ေရးသားခဲ့ ပါသည္။ ထုိမွတစ္ဆင့္ ဝါက်မွ စာ ပိုဒ္နဲ႔ စာပိုဒ္မွ စာတစ္ပုဒ္လံုးသို႔ အဆင့္ဆင့္ ဖဲြ႕ပံုကိုလည္း သာဓက မ်ားျဖင့္ ေဖာ္ျပထားပါသည္။ စာေရး ရာတြင္ အသံုးျပဳေနေသာ ပုဒ္ျဖတ္ ပုဒ္ရပ္အသံုးမ်ားကိုလည္း ေဖာ္ျပ ထားသည့္အျပင္ ေနာက္ဆက္တဲြ အျဖစ္ စာပံုစံ ၉ မ်ဳိးကို ျပထားပါ သည္။ ဤစာအုပ္ကေလးကို ေလ့လာ ႐ုံႏွင့္ စာအေရးအသားဆုိင္ရာ လုိ အပ္ခ်က္မ်ားကို အခ်ိန္တိုအတြင္း သိသြားရန္ ရည္ရြယ္ပါသည္။ စာေရး သူမ်ား လက္ေတြ႕အသံုးခ်ႏုိင္သည့္ စာအုပ္ကေလးျဖစ္ပါသည္။

ေနာက္ထပ္ေပၚထြက္ေသာစာ အုပ္မွာ ႐ုံးသံုးျမန္မာစာေရးသားနည္း ျဖစ္သည္။ ဤစာအုပ္ထြက္ေပၚလာ ရသည့္အေၾကာင္းမွာ တူေဒးစာအုပ္ တုိက္မွ ေဒါက္တာသာထြန္းဦး၏ ဖိတ္ေခၚခ်က္အရ စာအုပ္တုိက္ဝန္ ထမ္းမ်ားကို ႐ုံးသံုးျမန္မာစာေရးသား နည္းႏွင့္ပတ္သက္၍ ပို႔ခ်ေဆြးေႏြးခဲ့ ရာမွ စတင္ပါသည္။ ႐ုံးစာအမ်ဳိးမ်ဳိး ေရးသားႏုိင္ရန္အတြက္ အေျခခံလို အပ္ခ်က္မွာ ျမန္မာစာကို မွန္မွန္ကန္ ကန္၊ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း၊ က်စ္က်စ္ လ်စ္လ်စ္၊ ေျပေျပျပစ္ျပစ္၊ လိုက္ဖက္ ညီညီ အစရွိတဲ့အေျခခံလိုအပ္ခ်က္ ျဖစ္ပါသည္။ အေျခခံလိုအပ္ခ်က္မ်ား ႏွင့္အညီ ျမန္မာစာေရးတတ္ၿပီ ဆုိ လွ်င္ သတ္မွတ္ထားေသာ ႐ုံးစာပံုစံ မ်ားကို ေလ့လာ၍ သတ္မွတ္သည့္ ပံုစံစနစ္အတုိင္း ေရးႏုိင္မည္ျဖစ္ပါ သည္။ ႐ုံးစာပံုစံထက္ ျမန္မာစာ အ ေျခခံက ပို၍ပဓာနက်သည့္အတြက္ ျမန္မာစာ အေရးအသားအေၾကာင္း အခ်ိန္ယူ ပို႔ခ်ၿပီး သတ္မွတ္ထားေသာ ႐ုံးစာပံု စံမ်ားကို နမူနာျပဳကာ ေဆြး ေႏြးခဲ့ပါသည္။ ကြၽန္ေတာ့္ေဆြးေႏြး ခ်က္မ်ားကို တူေဒးစာအုပ္တုိက္က အသံသြင္းထားၿပီး ျပန္ကူးကာ ႐ုံးသံုး ျမန္မာစာ စာအုပ္ကေလးကို ၂ဝ၁၂ ခုႏွစ္တြင္ ထုတ္ေဝခဲ့ပါသည္။ ႐ုံးစာ ႏွင့္ ပတ္သက္သူမ်ား တြင္တြင္က်ယ္ က်ယ္ အသံုးျပဳသည့္ စာအုပ္ကေလး ျဖစ္ပါသည္။ ထိုစာအုပ္ထုတ္စဥ္က အစိုးရထုတ္ေသာ ႐ုံးလုပ္ထံုးလုပ္ နည္းလမ္းၫႊန္ မထြက္ေသးပါ။ ႐ုံး လုပ္ထံုးလုပ္နည္း လမ္းၫႊန္မွာပါ ေသာ ႐ုံးစာအမ်ဳိးမ်ဳိးကိုေလ့လာျခင္း ျဖင့္ ႐ုံးစာေရးရာတြင္ စနစ္တက် မွန္ မွန္ကန္ကန္ေရးတတ္ရန္ အေထာက္ အကူျပဳမည္ျဖစ္ပါသည္။ အေျခခံ ျမန္မာစာအေရးအသားႏွင့္ပတ္ သက္၍ ‘႐ုံးသံုးျမန္မာစာေရးနည္း’မွ အႀကံေပးခ်က္မ်ားကို ေလ့လာၿပီး ႐ုံးလုပ္ထံုးလုပ္နည္း လမ္းၫႊန္မွ ႐ုံး စာနမူနာမ်ားကို ဆက္စပ္ေလ့လာ ရန္ျဖစ္ပါသည္။

ေနာက္တစ္အုပ္ကေတာ့ ျမန္ မာစာေလ့လာေနသူမ်ား၊ ျမန္မာစာ ဆရာဆရာမမ်ားအတြက္ ရည္ရြယ္ ေသာ စာအုပ္ျဖစ္ပါသည္။ မဂၢဇင္း ဂ်ာနယ္မ်ားတြင္ ေရးေသာ ျမန္မာစာ ဆုိင္ရာ ေဆာင္းပါးမ်ားကို စုစည္းၿပီး ျမန္မာစာကိုယ္ခံတည္ေဆာက္ေရး ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ ၂ဝ၁၃ ခုႏွစ္တြင္ ႊ့န ဳနပ ဃသူူနခအငသည က ထုတ္ေဝခဲ့ပါ သည္။
အေျခခံပညာ မူလတန္း၊ အလယ္တန္း၊ အထက္တန္း ျမန္မာ စာဆရာဆရာမမ်ား၊ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူမ်ား အခါအားေလ်ာ္စြာ ေမးျမန္းေဆြးေႏြးၾကေသာ အ ေၾကာင္းအရာမ်ားကို အေျခခံ၍ ထုိ စာအုပ္ပါ ေဆာင္းပါးမ်ားကို ေရးခဲ့ ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ‘ကႀကီး ခေခြး ကစ ပါမည္’ ႏွင့္ ‘ျမန္မာသရမ်ား အ ေၾကာင္း’ ေဆာင္းပါးမ်ားတြင္ ျမန္မာ ဗ်ည္းသရဆုိင္ရာ အေျခခံမ်ားကို ေဆြးေႏြးသည္။ ထုိ႔ေနာက္ ျမန္မာ စကားႏွင့္ ျမန္မာစာကြဲျပားပံု၊ ျမန္မာ တက္က်သံမ်ားအေၾကာင္း ျမန္မာ ဘာသာစကား၏ သြင္ျပင္လကၡဏာ မ်ားအေၾကာင္း စသည္တို႔ကို ေဆြး ေႏြးပါသည္။

ပတ္ဝန္းက်င္ရွိ လူငယ္မ်ား၏ ႏႈတ္ဖ်ားမွာ ၾကားေနရေသာ အသံ ထြက္အတိမ္းအေခ်ာ္မ်ား၊ ဂ်ာနယ္ မ်ားအပါအဝင္ ေနရာေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားတြင္ ေတြ႕ျမင္ေနရေသာ အေရးအသားအတိမ္းအေခ်ာ္မ်ားကို ေထာက္ျပေဆြးေႏြးျခင္းျဖင့္ အတိမ္း အေခ်ာ္မ်ား ေလ်ာ့ပါးလာလိမ့္မည္ဟူ ေသာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ျဖင့္ ထုိအ ေၾကာင္းမ်ားကိုလည္း ေရးခဲ့ပါသည္။

ကေလးမ်ားကို ျမန္မာစာသင္ ၾကားရာတြင္ သတိျပဳစရာအေၾကာင္း တစ္ခုကို ‘အနက္ေရာင္လိေမၼာ္သီး’ ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ ေရးခဲ့ပါသည္။ အမွန္ တကယ္ျဖစ္ခဲ့ေသာ ျဖစ္ရပ္တစ္ခုပါ။ တစ္ခ်ိန္က ဒုတိယတန္းစာေမးပြဲတြင္ သခ်ၤာဘာသာေျဖၿပီး ျပန္လာေသာ သားက အေမကို ‘သည္တစ္ပုဒ္မေျဖ ခဲ့ဘူး အေမ’ဟု ေျပာသည္ …တဲ့။ အေမက ဘယ္အပုဒ္လဲဟု ေမးေတာ့ သားက ေမးခြန္းကို လက္ႏွင့္ေထာက္ ျပသည္တဲ့။ ေမးခြန္းမွာ ‘လိေမၼာ္သီး ၁၂ လံုးအနက္ ၅ လံုးကို ေပးလိုက္ လွ်င္ ဘယ္ႏွလံုးက်န္မည္နည္း’ ဟူ ေသာ ေမးခြန္းျဖစ္သည္။ အေမက ‘ဒီေမးခြန္းကို သားတြက္တတ္ရက္ သားနဲ႔ ဘာျဖစ္လို႔ မေျဖခဲ့တာလဲ’ဟု ေမးေသာအခါ သားက ‘ေမးခြန္းက မွားေနလို႔ မေျဖတာပါ’ဟု ေျဖသည္ တဲ့။ ၿပီးေတာ့ ဆက္ရွင္းျပသည္မွာ ”ေမးခြန္းမွာ လိေမၼာ္သီး ၁၂ လံုး အနက္ဆိုတာ မွားတာေပါ့ အေမရဲ႕ လိေမၼာ္သီးက အနက္မွမဟုတ္ဘဲ အဝါပဲဟာ ဒါေၾကာင့္ ေမးခြန္းမွား ေနတာေပါ့”ဟု ရွင္းလင္းခ်က္ထုတ္ ေသးသည္တဲ့။

ျပႆနာမွာ ဒုတိယတန္းအရြယ္ ကေလးငယ္အလြယ္တကူနားမလည္ ေသာ ‘အနက္’ဆိုေသာ အသံုးစကား ပါေနသည့္ ျပႆနာျဖစ္သည္။ အ ကယ္၍ ေမးခြန္းက…

”လိေမၼာ္သီး ၁၂ လံုးမွာ ၅ လံုးေပးလိုက္ရင္ ဘယ္ႏွလံုး က်န္မလဲ’ဟုေမးလွ်င္ ထုိေမးခြန္းကို ကေလးမေျဖစရာမရွိပါ။ ‘အနက္’ ဆို ေသာ စကားကို သူက အနက္ေရာင္ ဟု နားလည္သြားသည့္အတြက္ ေမး ခြန္းမွားသည္ဟု ယူဆျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုျဖစ္ရပ္ကို သင္ခန္းစာယူၿပီး မူလ တန္းျမန္မာစာတြင္ အေျပာစကား မ်ားကိုသံုးလွ်င္ ေက်ာင္းသား ပိုနား လည္မည္ျဖစ္ရာ စာစသင္သည့္ အတန္းငယ္မ်ားတြင္ အိမ္မွာကေလး မ်ားေျပာဆုိနားလည္ေနေသာ အ ေျပာစကားဟန္ျဖင့္ ျမန္မာစာဖတ္ စာမ်ားသာမက အျခားဘာသာမ်ား ကိုပါ ေရးသားသင့္ေၾကာင္း ထုိစဥ္က ပင္ သတိျပဳမိခဲ့ၾကပါသည္။ (ယခု ထိုအခ်က္ကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ ၿပီး မူလတန္းေအာက္ဆင့္စာအုပ္မ်ား ကို အေျပာစကားဟန္ျဖင့္ ေရးသား သည့္ စနစ္မ်ားကို အသံုးျပဳေနၾကပါ ၿပီ။)

စာအေရးအသားႏွင့္ပတ္သက္ သည့္ စာအုပ္မ်ားႏွင့္ဆက္စပ္၍ သတိရမိသည့္အေၾကာင္းမ်ားျဖစ္ပါ သည္။

ေမာင္ခင္မင္ (ဓႏုျဖဴ)