တိမ္ေတြထဲ အုပ္ဖြဲ ့ပ်ံ႕သြားတဲ့
ငွက္ေတြက
တိမ္လိပ္စာ သိၾကလား ။
ေဆာင္းညအိပ္မက္ေတြလို
လမ္းေပ်ာက္ေနတဲ့
အသိုက္မဲ့ ငွက္တစ္ေကာင္ကို
ၿမိဳ႕ေလးက မွတ္မိပါ့မလား ။
ဒုကၡနဲ ့လံုးခ်ာလည္ လိုက္ေနတဲ့
ပစၥဳပၸန္ကို ပဲ့ကိုင္ေနရတာနဲ ့
အိမ္အျပန္လမ္းေတြ
ကမၻာႀကီးတိမ္းေစာင္းသလို
ေကြ႕ေကာက္သြားခဲ့ ။
အတၱနဲ႔ ေလာဘသားေကာင္ေတြကို ေရွာင္ရွားရင္း
ေယာင္ယမ္းၿပီး
ရြာခ်ေနရတဲ့ သည္းခံျခင္းေတြမွာ
အထီးက်န္ေန ့ရက္ေတြက
တစ္ရာသီၿပီးတစ္ရာသီ ။
မ်က္ရည္ေတြ က်မိတာေပါ့
႐ိုးအလြန္းတဲ့ လွည့္ကြက္ေတြထဲ
လိုခ်င္တာရခဲသလိုမ်ိဳ း
ေဝးကြာျခင္း ဥေပကၡာေတြ
ဆိုက္ေရာက္လာခ်ိန္ဆို
ႏွ ုတ္ဆိတ္ဆြံ႕အျခင္း အခန္းက်ဥ္းထဲမွာ
ေျဖသာတာက အဆုပ္လိုက္
ငိုလို ့ရတာ
အထီးက်န္ျခင္း ေသာကေတြ
ဟည္းထေနခဲ့လို ့ ။
ဒီလိုနဲ ့
စိတ္ေကာက္ေနတဲ့ အိမ္ကို လြမ္းရင္း
တကယ္ မ်က္ရည္ေတြက်ခဲ့တာပါ အေမ ။
မိုးညျဖဴ ( တြံေတး )