ေတာင္ဇလပ္ပန္းတို႕ရဲ႕ ေမႊးရနံ႕
ဘဝဂ္တိုင္ရွိေနပါတယ္…အေဆြ။
ႏွစ္ေတြလေတြ ဘယ္လိုေျပာင္းေျပာင္း
မေဟာင္းေသးတဲ့ အတိတ္သမိုင္းက
အာဏာ႐ူး မုဆိုးတစ္သိုက္
အမဲလိုက္ေနတဲ့အခ်ိန္ကေပါ႔
နီရဲလြန္းတဲ့ေသြး ခိုင္မာတဲ့စိတ္ဓါတ္
ခင္ဗ်ားေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့လမ္း
ေတာင္ဇလပ္ပန္းေတြရဲ႕ ရင္ထဲ
အႀကိမ္ႀကိမ္ ဦးၫႊတ္ေနရဆဲေပါ႔။
ေခတ္ကိုပခံုးထမ္း
ေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့ဒီခရီး
နီးနီးေဝးေဝးေပါ႔
နံရံကိုေခါင္းနဲ႔တိုက္
ခ်င္းခ်င္းနီလ်က္ေသြးတို႔က
အာဏာရူးေတြ တုန္လွဳပ္
အဟုတ္ေၾကာက္ခဲ့ၾကတယ္…အေဆြ။
အဲဒီေန႕ကေပါ႔
ေအာက္ခ်င္းငွက္ေတြ ငိုၾက
ေတာင္ဇလပ္ပန္းေတြမွာလည္း မ်က္ရည္ေတြနဲ႕
ဟိုး…ေတာင္ေပၚက
ခ်ယ္ရီထင္းရူးေတြလည္းရနံ႕မေမႊးၾကဘူး
ေျမျပန္႔ကေတာင္ယာရနံ႔နဲ႔ထန္းလက္တို႕လည္း
ေတးမဆိုနိုင္ၾကဘူး
ေရေပ်ာ္ငွက္တို႔နဲ႔ ျမစ္မင္းဧရာလည္း
တ႐ႈပ္႐ႈပ္ငိုပြဲဆင္ခဲ့ၾကတယ္…အေဆြ။
ငါ႔ခႏၶာကိုသာသတ္လို႕ရမယ္
ငါ႔ရဲ႕ယံုၾကည္ခ်က္ႏွင့္ရပ္တည္ခ်က္ကို
ဘယ္ေတာ႔မွသတ္လို႕မရဘူး
ခင္ဗ်ားေျပာခဲ့တယ္…
ခင္ဗ်ားေျပာခဲ့တယ္ ဆလိုင္း…
ဝုန္းခနဲအသံၾကား
ဝိညာဥ္မဲ႔ခႏၶာဟာ
ေလမွာတြဲလဲႀကိဳးတန္းလန္းႏွင့္
အဟုတ္ရမ္းေနမယ္
အာဏာ႐ူးေတြေက်နပ္ ေသနတ္အထပ္ထပ္နဲ႕ေပါ႔
ဒါေပမဲ့
ဘဝဂ္တိုင္ညံေနတဲ့ ေသြးသစၥာစကား
ခင္ဗ်ားၾကားႏိုင္ပါတယ္…အေဆြ။
သမိုင္းမဲ့ေန႔ဆိုတာမရွိဘူး
ရင္ကိုပဲထိုးေဖာက္ေဖာက္
ေပတရာထက္ကေသြးစက္ေတြ
အမိမဲ့ေနတဲ့ သားေတြ
အဖမဲ႔ေနတဲ့ သမီးေတြ
ေထြးပိုက္ခြင့္ မရွိေတာ႔တဲ့
တုန္ရီေနတဲ့လက္အစံုေတြ
ခင္ဗ်ားနဲ႕အတူ ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့ၾကတယ္…အေဆြ။
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုလား ဖက္ဒရယ္ဆိုလား
၂၁ရာစုပင္လံုဆိုလား
အသံေတြၾကားေနရၿပီ
ျမဴႏွင္းေတြလား ေတာင္ခိုးေတြလား
ယမ္းနံ႕ေတြလား
ဒုကၡသည္စခန္းေတြကအထပ္ထပ္ေပါ႔
လယ္သိမ္းယာသိမ္းေသြးအလိမ္းလိမ္း နဲ႕
အသက္ေတြေတာင္ေလာင္းေၾကး ထပ္လို႕
ဖြံ႕ ၿဖိဳးေရးဆိုလား မီးလင္းေရးဆိုလား
ခြင့္တူညီမွ်မႈဆိုလား
ျမင္ေနရတယ္
ရာသီေတြေဖာက္ျပန္တဲ့အခ်ိန္ကေပါ႕…အေဆြ။
ေတာင္ေတြၿပိဳ ေရေတြႀကီး
ဒုကၡေတြအထပ္ထပ္ အိပ္ပ်က္ညေတြရွိ ခဲ့တယ္
လက္ဖက္ခင္းဆိုလား အျပတ္ရွင္းဆိုလား
ေတာင္ယာေတြတျဖည္းျဖည္းက်ံဳ႕
လိေမၼာ္ခ်ိဳခ်ိဳ မစားရတာၾကာၿပီ
ပလတ္စတစ္အမႈိက္ဆိုလား ခ႐ိုနီအႀကိဳက္ဆိုလား
ခင္ဗ်ားတို႕ေမ႔ေနတာ
႐ိုးရာအလွေတြ တျဖည္းျဖည္းေပ်ာက္လို႔
ပါးရဲထိုးတာေတြ မရွိေတာ႔ဘူးေနာ္
ဂီတႏွင့္အႏုပညာကို လက္ဆင့္ကမ္း ၾက
စာေပႏွင့္ယဥ္ေက်းမႈကို ေစာင့္ေရွာက္ၾက
လူမ်ိဳလို႕လူမ်ိဳးျပဳတ္တတ္တယ္…အေဆြ။
ေခါႏုသုန္ကိုကာကြယ္ၾက
ဝိတိုရိယကိုေစာင့္ေရွာက္ၾက
ေအာက္ခ်င္းငွက္ေတြ သစၥာရွိၾက
ေတာင္ဇလပ္ပန္းေတြ ေမႊးပ်ံ႕ေနၾက
ေတာင္တန္းအလွကို ထိန္းသိမ္းၾက
ရိုးရာယဥ္ေက်းမႈကို ေဖာ္ထုတ္ၾက
ရဲရဲနီေသြးနဲ႕ ေရးတဲ့သမိုင္း
ငါတို႕ေခတ္မွာ ရွိတယ္။
ေအာင္ႏိုင္(ပခုကၠဴ)