စိတ္ဟာအက်ယ္ျကီး

ကံမကုန္​​ေသးတဲ့အခါ
တို႔​ေတြ ျပန္​ဆံုျဖစ္​ၾကဦးမွာပါ
ဒါ​ေပမဲ့အႀကံကုန္​သြားတဲ့အခါ
ပံုျပင္​ထဲက ဆားခ်က္​တဲ့
ဂဠဳန္​ပမာ​ ေဆြးမိတယ္​
ပင္​လယ္​မွာ သာတဲ့လပဲ
လွမ္​းေငး​​ေန​မိတယ္​
မႀကံဳဆံု​ႏိုင္​တဲ့
ဘဝအ​ေၾကာင္​း​​ေတြကိုမွ
ေတြး​​ေန​မိတယ္​
​ေပါက္​တဲ့နဖူးဟာမထူး​ေတာ့ၿပီပဲလို႔
ဒီလိုသာ ကိုယ္​​ေတြး​​ေနမိ​ေတာ့တယ္​
အမွတ္​မထင္​ ​စိတ္​မွာေရး​ေရးမွ်
(​ေရး​ေရးမွ် ) မွတ္​မိ​​ေန​ေသးတဲ့အရာ​ေတြ
​ေဘးနားက မခြာႏိုင္​ခဲ့တဲ့စိတ္​​ေတြ
အ​ေဝးမွာ ေန​လို႔မွေကာင္​းရဲ႕လား
ေပ်ာ္​​႐ႊင္​ပါရဲ႕လား
ကိုယ္​​ေမး​ခ်င္​ေနမိ​ေသးတယ္​။

ကမ္​းနဲ႔ ​ေဝးလို႔ ႐ြက္​သ​ေဘၤာလို
လူးလြန္႔ေနရ​တယ္​
​ေရက်သြားတဲ့​ေနာက္​
ဆားပြင္​့ပမာ
စိုလက္​​ေတာက္​ပလာရမယ္​
အခုကူတြယ္​ရာမဲ့​ေနတယ္​ဆိုတာ
ၿငိမ္​​ေန​တဲ့​ေလထဲ ​ေရ​ျပာျပာထဲမွာ
​ေလႏွင္​ရာအရပ္​သာကိုယ္​့ဘဝလို႔
ဘယ္​​ေတာ့မွကိုယ္​မဆို​ပါ
‘တစ္​​ေန႔​ေတာ့​ေရာက္​ရမွာပါ ‘
ဒီစကားကိုလည္​း
ကိုယ္​အတပ္​မ​ေျပာႏိုင္​ပါ
အခုကတည္​းကိုက လမ္​းစေပ်ာက္​​ေန
မိုးတိမ္​​ဆိုတာ ေလထဲမွာ
အဆက္​အသြယ္​မဲ့လာ ထိုးစိုက္​ဆင္​း​ေနတဲ့ မီးငွက္​ပမာ
မိုး​ေကာင္​းကင္​အဖ်ား ဟိုး တိမ္ၾကားမွာ
ျပာ​ေသာလမင္​း ​ေဝးလြန္​း​ေသာကမၻာ
​ေရျပင္​က်ယ္​ ပင္​လယ္​ေသႀကီးထဲမွာ။

ႏိုလိႈင္​း