ျမန္မာ့စာေပေလာကမွာ သူ႔ ေခတ္နဲ႔သူ မဂၢဇင္းမ်ားကုိ အယ္ဒီ တာ့ပညာနဲ႔ တည္ေထာင္ခဲ့ၾကသူေတြ ရွိၾကပါတယ္။ ဂႏၶေလာကမဂၢဇင္းနဲ႔ ဒဂုန္မဂၢဇင္းတုိ႔မွသည္ ႐ႈမဝမဂၢဇင္း၊ မုိးေဝမဂၢဇင္း၊ ေသြးေသာက္မဂၢဇင္း တုိ႔အလယ္ မေဟသီမဂၢဇင္း၊ ပန္းေဝ သီမဂၢဇင္း၊ ေရႊသမင္မဂၢဇင္း၊ ျမား နတ္ေမာင္မဂၢဇင္း၊ ေပဖူးလႊာ မဂၢဇင္း၊ ေရႊအျမဳေတမဂၢဇင္းတုိ႔ အဆုံးထိ မဂၢဇင္းတစ္ေခတ္မွာ အယ္ဒီတာပညာရပ္မ်ားနဲ႔ စာေပ မွတ္တုိင္ထူေထာင္ႏိုင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မေဟသီမဂၢဇင္း တစ္ ေခတ္ကုိ ထူေထာင္ၿပီး စာေပေလာက မွာ အယ္ဒီတာပညာရပ္နဲ႔ ေအာင္ျမင္ ထင္ရွားေအာင္ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္ခဲ့တဲ့ မေဟသီမဂၢဇင္းအယ္ဒီတာ ဦးခင္ ေမာင္ျမင့္က အစျပဳကာ ဒီေန႔ထက္ တုိင္ မေဟသီမဂၢဇင္းကုိ ရပ္တည္ႏိုင္ ေအာင္ စာေပအႏုပညာ ပုံေဖာ္ မြမ္းမံကာ ဆက္လက္စြမ္းေဆာင္ႀကိဳး ပမ္းေနတဲ့ တာဝန္ခံအယ္ဒီတာ ဆရာဝင္းသူရနဲ႔ ေတြ႕ဆုံၿပီး ဆရာ့ရဲ႕ အယ္ဒီတာဘဝျဖတ္သန္း ျဖစ္ခဲ့ပုံ နဲ႔ စာေပအယ္ဒီတာတစ္ဦးရဲ႕ အယ္ဒီတာ့ပညာအေၾကာင္းေတြကုိ ေမးျမန္းထားပါတယ္။
ဆရာ မဂၤလာပါ။ ဆရာ့ရဲ႕ အယ္ဒီ တာ ဘဝျဖတ္သန္းျဖစ္ခဲ့ပံုမ်ားကို ေျပာျပေပးပါ ဆရာ။ ဘယ္ႏွခုႏွစ္က အယ္ဒီတာ စျဖစ္တာလဲ။ အယ္ဒီ တာျဖစ္ေအာင္ ပညာ ဘယ္လုိသင္ ယူခဲ့ရလဲ။ အယ္ဒီတာစျဖစ္တဲ့ ခံစား ခ်က္မ်ားကို ေျပာျပေပးပါ ဆရာ။
၁၉၈၆ ခုႏွစ္၊ ဆရာဦးဝင္းခက္ ဦးစီးလုပ္ကိုင္တဲ့ ‘ပန္မဂၢဇင္း’မွာ ဝုိင္း ေတာ္သားတစ္ဦးအေနနဲ႔ စတင္လုပ္ ကိုင္ရင္း အယ္ဒီတာစည္းဝုိင္းထဲကို ဝင္ေရာက္ခဲ့တာပါ။ အယ္ဒီတာေတြ က ဆရာျမတ္ေဆြ (ေဒးဒရဲျမတ္ေဆြ) နဲ႔ ကဗ်ာအယ္ဒီတာက ဆရာမံုရြာ ေအာင္ရွင္ (ယခု NLD ဗဟိုျပန္ၾကား ေရး)တို႔ျဖစ္ၾကပါတယ္။ စာမူေရြးခ်ယ္ တည္းျဖတ္ျခင္းနဲ႔ Print Media လုပ္ ငန္းကိုပါ သင္ၾကားတတ္ေျမာက္ခဲ့ပါ တယ္။
အယ္ဒီတာေကာင္းတစ္ဦးျဖစ္ဖို႔ ဘာ ေတြ သိထား၊ တတ္ထားသင့္လဲ ဆရာ။
မိမိလက္ထဲေရာက္လာတဲ့ စာမူ တစ္ပုဒ္ကို ေရြး (သို႔မဟုတ္)ပယ္ဖို႔ အရည္အခ်င္းလုိပါတယ္။ အဓိကက ေတာ့ မိမိတာဝန္ယူရတဲ့ မဂၢဇင္း၊ ဂ်ာနယ္မွာ စာဖတ္ပရိသတ္ ဖတ္ ေပ်ာ္တဲ့ စာတစ္ပုဒ္ကို ေရြးလိုက္ဖို႔ ပါပဲ။
စာေရးတတ္႐ုံ၊ ကဗ်ာေရးတတ္႐ုံနဲ႔ အယ္ဒီတာျဖစ္လုိ႔ရသလား၊ စာမေရး တတ္၊ ကဗ်ာမေရးတတ္လည္း အယ္ ဒီတာလုပ္လို႔ရလား။ ဘယ္လိုလူမ်ဳိး ကို အယ္ဒီတာလို႔ ေခၚဆိုလုိ႔ရမလဲ။
အယ္ဒီတာဆိုတာကေတာ့ သူ႔ တာဝန္က စာေကာင္းေရြးခ်ယ္ေဖာ္ ျပတတ္ဖို႔ပဲဆုိေတာ့ သူကိုယ္တုိင္ စာ ေရးဆရာျဖစ္ေစ …ကဗ်ာဆရာ ျဖစ္ေစ သို႔မဟုတ္ စာမေရးတတ္သူ ျဖစ္ေစလုပ္လို႔ရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ စာ ေပအမ်ဳိးအႏြယ္မဟုတ္ရင္ နိစၥဓူဝ ဒီ စာေတြနဲ႔ နပန္းလံုးေနႏုိင္ဖို႔ မျဖစ္ႏုိင္ ပါဘူး။
ျမန္မာျပည္မွာ နာရီေတြက မ်ားဆို သလို ျမန္မာျပည္မွာ အယ္ဒီတာေတြ ကမ်ားလို႔ ေျပာၾကတဲ့အေပၚ ဆရာ့ သေဘာထားကုိ ေျပာျပေပးပါ။
အယ္ဒီတာေတြ မ်ားတာက ေတာ့ ေကာင္းတာေပါ့။ ျမန္မာစာေပ ကို မ ယူတြန္းတင္ခ်င္တဲ့သူမ်ားေလ စာေပအရည္အေသြးေကာင္းေလ ေပါ့ဗ်ာ။
အယ္ဒီတာဆိုတာကို အဓိပၸာယ္ဖြင့္ရ မယ္ဆုိရင္ ဆရာဘယ္လိုဖြင့္ဆိုမလဲ။
အယ္ဒီတာဆုိတာ သူ႔ေရြးခ်ယ္ မႈနဲ႔ တင္ဆက္ရတဲ့ အႏုပညာပစၥည္း အေပၚ ပရိသတ္ရဲ႕ လက္ခံမႈရွိ၊ မရွိ ကို အၿမဲနားစြင့္ေနရတဲ့လူပါ။ စာေပ ကိစၥမွာ တာဝန္ႀကီးမားစြာ ထမ္း ေဆာင္ေနသူပါ။ ေခတ္ကို နားလည္ ဖို႔ …မိမိတတ္ေျမာက္ထားတဲ့ အတတ္ပညာနဲ႔ စတုတÄမ႑ိဳင္ကို ေထာက္ကူျမႇင့္တင္ေပးႏုိင္ဖို႔ လိုပါ တယ္။
စာေပ မဂၢဇင္းေတြ ၿပိဳလဲ ရပ္နားသြား ရတ့ဲအေပၚ ဆရာ့အျမင္ သိပါရေစ။
အေထြေထြအက်ပ္အတည္းေပါ့ ဗ်ာ။ စာဖတ္ဖို႔ အခ်ိန္၊ ေငြေၾကးတစ္ စံုတစ္ရာ လုိအပ္ခ်က္ေတြေၾကာင့္လို႔ ပဲဆုိရမလားပဲ။ လူဟာ စက္႐ုပ္ မဟုတ္သလုိ စက္႐ုပ္နဲ႔တူေအာင္ လႈပ္ရွားေနရၿပီဆုိရင္ ႏွလံုးသားမဲ့သူ အျဖစ္မ်ဳိး ေရာက္သြားတာပဲဗ်။ စာ ေပမဂၢဇင္းေတြ ၿပိဳလဲရပ္နားသြားရ တာလည္း စာဖတ္ပရိသတ္ ေလ်ာ့ပါး သြားလို႔ပဲေပါ့။
ကဗ်ာတစ္ပုဒ္၊ ၀ထၳဳတစ္ပုဒ္၊ ေဆာင္း ပါးတစ္ပုဒ္၊ ရသစာတမ္းတစ္ပုဒ္ကို ဘယ္လိုစံႏႈန္းေတြနဲ႔ ေရြးခ်ယ္လဲ၊ ဆရာ့ရဲ႕ စံႏႈန္းက ဘာျဖစ္မလဲ။
အယ္ဒီတာေတြ စာေရြးခ်ယ္မႈ စံႏႈန္းရယ္လုိ႔ေတာ့ တစ္ထပ္တည္း တူညီတာမရွိႏုိင္ပါဘူး။ တခ်ဳိ႕က ႏုိင္ငံေရး …တခ်ဳိ႕က စီးပြားေရး ဘာသာရပ္အလိုက္ ေရြးခ်ယ္တဲ့ မဂၢဇင္းေတြရွိတယ္။ သုတ၊ ရသ မွ်ေျခနဲ႔ ေရြးခ်ယ္ ထည့္သြင္းေပး တာလည္းရွိပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ မဂၢဇင္းကေတာ့ စာဖတ္ပရိသတ္ တစ္စံုတစ္ရာ ရႏုိင္တဲ့ ဖတ္ေပ်ာ္တဲ့ ၀ထၳဳေလးေတြ၊ ေဆာင္းပါးေလးေတြ ေရြးခ်ယ္ပံုႏွိပ္ပါတယ္။
အယ္ဒီတာကို အရက္တုိက္ရင္၊ လက္ဖက္ရည္တုိက္ရင္ စာမူပါတယ္၊ ကဗ်ာပါတယ္ဆိုတဲ့ အေျပာေတြ ရွိပါ တယ္။ ဆရာဆုိရင္ အဲဒီအေျပာကို လက္ခံမလား။ အယ္ဒီတာနဲ႔ ရင္းႏွီး မွ စာမူပါရမယ္ဆုိတာကိုေကာ ဆရာ ဘာေျပာခ်င္ပါသလဲ။
အစဥ္အဆက္အားျဖင့္ ေျပာၾက ဆုိၾကပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ကဗ်ာ ဆရာ၊ စာေရးဆရာေတြ မဂၢဇင္းတုိက္ ကို လာတယ္ဆိုတာကိုက သူ႔အလုပ္ သူလုပ္တာျဖစ္ပါတယ္။ စာေရးမယ့္ သူဟာ မဂၢဇင္းတုိက္ကို သြားရမွာ ေပါ့။ လူလံုးျပတယ္လို႔လည္း ေခၚပါ တယ္။ သူ႔စာမေကာင္းရင္ေတာ့ ဘာ တတ္ႏုိင္မွာလဲ။ စာေကာင္းဖို႔သာ အဓိကပါ။
ယေန႔စာေပေလာကအေပၚ အယ္ဒီ တာတစ္ဦးရဲ႕ အျမင္က ဘာျဖစ္မလဲ ဆရာ။
ယေန႔စာေပေလာကအေျခအ ေနလား …မဂၢဇင္းေတြ၊ ဂ်ာနယ္ ေတြ အားလံုးလိုလို မရဏတံခါး ေခါက္သံေၾကာင့္ ထိတ္လန္႔ေနရတဲ့ အျဖစ္ပါ။ ငါ့အလွည့္ ဘယ္ေတာ့လဲေပါ့။
ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္။
ေလးစားစြာ
ညဳိသစ္ငယ္