ကြၽန္ေတာ္တို႔တုန္းက ေတာ္ေတာ္ ႐ုန္းကန္ခဲ့ရတယ္။ ငယ္ငယ္ကတည္းက လမ္းေဘးမွာ ဂစ္တာ တီးတယ္။ လက္စြပ္ေလး ေပါင္ႏွံၿပီးေတာ့ အခါႀကီးရက္ႀကီးေတြ ၾကရင္စတိတ္စင္ ထုိးၿပီးေတာ့ တီးၾကဆုိ ၾကတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ အခုေခတ္ကၾကေတာ့ အေခြထုတ္ၿပီးေတာ့ ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္ ရပ္တည္တဲ့ အဆုိ ေတာ္နဲ႔ မီဒီယာအဆုိေတာ္ဆုိၿပီးေတာ့ ႏွစ္ပုိင္းကြဲလာတယ္လို႔ ျမင္တယ္။ မီဒီယာ အဆိုေတာ္ကေတာ့ လူျဖစ္ျမန္တာေပါ့ဗ်ာ။ အေခြထုတ္ၿပီးေတာ့ ထုိးေဖာက္တဲ့ အဆုိေတာ္ေတြကေတာ့ ဘဝပ်က္ ျမန္တာ ေပါ့ဗ်ာ”လုိ႔ ေခတ္ကာလအရ ကြာျခားလာတဲ့ ဂီတေလာကရဲ႕ အေျခအေနကုိ အဆုိေတာ္ ေဂ်ညီညီက မီးေမာင္းထုိးျပခဲ့ တာပဲျဖစ္ပါတယ္။
သူတုိ႔ေခတ္နဲ႔ ယွဥ္ရင္ေတာ့ အခု ေခတ္ကတီးတဲ့ နည္းစနစ္ေတြ၊ အသံဖမ္းနဲ႔ နည္းစနစ္ေတြ၊ ျဖန္႔ခ်ိတဲ့ နည္းစနစ္ေတြ ဆုိတဲ့နည္းစနစ္ေတြ ေျပာင္းလဲမႈေတြ ရွိသြားၿပီ လုိ႔လည္း သူကဆက္ေျပာပါတယ္။ “ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ေခတ္က အသံေခတ္ဗ်။ Own Tune နားေထာင္တဲ့ သူက Own Tune မွ၊ ေကာ္ပီနား ေထာင္တဲ့သူက ေကာ္ပီမွဗ်။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ေခတ္တုန္းက အသံကုိပဲ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔က ေပးတယ္။ ပရိသတ္ကလည္း အသံကုိပဲ ခံစားတယ္။ အသံကုိပဲ စားသုံးတယ္။ ဒီဘက္ေခတ္ၾကေတာ့ အဝတ္အစား၊ စတုိင္၊ ငယ္တာ၊ ေခ်ာတာ၊ လွတာ၊ အသိုင္းအဝုိင္းေတြနဲ႔ အဆုိေတာ္ လုပ္စားၾကတာ။ ကြာတယ္၊ အမ်ားႀကီးကြာတယ္။ အခုထက္ထိလည္း ကြၽန္ေတာ္ စုတ္ ျပတ္သတ္တဲ့ ပုံစံနဲ႔ပဲ။ တစ္ခါတေလ ညႇပ္ဖိနပ္နဲ႔လည္း စင္ေပၚတက္ဆုိရင္ ဆုိတာပဲ။ တီရွပ္အစုတ္နဲ႔ လည္း တက္ဆုိတာပဲ။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔က အသံသမားေလ။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔က အဆုိေတာ္ေလ။ အဆုိေတာ္ ဆုိတဲ့ key သည္အသံပဲ။ ကြၽန္ေတာ္ ဟန္သမားမဟုတ္ဘူး” လုိ႔ ေဂ်ညီညီက ေျပာပါတယ္။
လင္းအကၡရာ