မိုး ရာသီေရာက္ၿပီဆို ကြၽန္ ေတာ္တို႔ ေအာင္ပင္လယ္နဲ႔ လယ္ကြက္ေတြမွာ ဗ်ိဳင္း ကေလးေတြ ေရာက္ ေရာက္ လာတတ္ပါတယ္။ ရာသီေရာက္ၿပီဆို ကြၽန္ ေတာ္တို႔ ေအာင္ပင္လယ္နဲ႔ လယ္ကြက္ေတြမွာ ဗ်ိဳင္း ကေလးေတြ ေရာက္ ေရာက္ လာတတ္ပါတယ္။ အဲဒီလို မိုးရြာရြာလယ္ကြက္ထဲ ငါးေစာင့္ ေနၾကတဲ့ ေျခတံရွည္ ဗ်ိဳင္း ျဖဴေလးေတြျမင္တိုင္း ကြၽန္ေတာ္ ‘သတင္းေထာက္စ်ာန္ရ’ကို သတိရ မိတာခ်ည္းပါပဲ။ ဒီလိုကဗ်ာစ်ာန္ရ သတိရမိၿပီဆိုရင္လည္း ဆရာေရး ခဲ့တဲ့ ‘ဗ်ိဳင္းဖမ္းနည္း’ဆိုတဲ့ ဆရာ လက္ရာေလးကိုပါ တြဲတြဲသတိရမိ တယ္။ ကြၽန္ေတာ္ဆို ဒီဘက္ေခတ္မွာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ရသစာေရးဆရာ အျဖစ္ လက္မသာ ေထာင္ေနမိတာ။ အမွန္ေတာ့ ကိုယ့္ေရွ႕ဆရာေတြရဲ႕ ေျခဖ်ားေတာင္ မကပ္ႏိုင္ေသးမွန္း သိပါတယ္။ အခုကြၽန္ေတာ္ ေျပာမယ့္ ဆရာစ်ာန္ရဆိုတာ စာေရးဆရာဆို တဲ့နာမည္ေတာင္ ခံခဲ့တာမဟုတ္ဘူး။ သူကေတာင္ နာမည္ကိုက ‘သတင္း ေထာက္စ်ာန္ရ’ တဲ့။ မွတ္မိသေလာက္ ျပန္ေျပာရရင္ သတင္းေထာက္ဆရာ စ်ာန္ရဟာ သတင္း ေတြေရးသားတဲ့ အျပင္ ‘တိုစိ တိုစိ’ စာသားေလးေတြ လည္း ေရးခဲ့တာ အမ်ားႀကီးမွ အမ်ားႀကီး။
ေရးတဲ့စာ တိုစိေပမယ့္ အေတြးကေတာ့ မတိုစိဘူး။ စာက က်စ္ၿပီးလွတာ။ ကြၽန္ေတာ္ဆို မေရး တတ္ဘူး။ သူ႔စာဖတ္ၿပီးတဲ့ လူတိုင္း မၿပံဳးဘဲမေနႏိုင္ဘူး။ သူက ဂလိမထိုး ဘူ။ ေအာက္ပိုင္းမျပက္ဘူး။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ဒီမိုးတြင္း ဗ်ိဳင္း ဖမ္းနည္းကို ဖတ္ခဲ့၊ ႀကိဳက္ခဲ့တာ။ ႏွစ္ ေပါင္းသံုးဆယ္ေက်ာ္ခဲ့ၿပီ။ ကြၽန္ေတာ္ က သတိမေကာင္း။ ေမ့ေလ်ာ့တတ္ သူျဖစ္ေပမယ့္ ဒီဆရာရဲ႕ ဗ်ိဳင္းဖမ္း နည္းကိုေတာ့ မေမ့ဘူး။ ဘယ္ေတာ့မွ လည္း ေမ့မွာမဟုတ္ဘူး။ ဒီေတာ့ ဆရာရဲ႕ ဗ်ိဳင္းဖမ္းနည္းကို ကြၽန္ေတာ္ မွတ္မိသေလာက္။ ၿပီးေတာ့ ေျပာ တတ္သလို ျပန္ေျပာ ၾကည့္ပါ့မယ္။ စကားလံုးအသံုးႏႈန္း ကြာမွာျဖစ္ေပ မယ့္ ဆိုလိုရင္းကေတာ့ မကြာ ေၾကာင္း ကြၽန္ေတာ္ အာမခံပါတယ္။ ဒီလိုပါ …. လယ္ကြင္းထဲကေရစပ္မွာ ငါ့ေစာင့္ေနတဲ့ဗ်ိဳင္းကို မိုးတြင္းမွာ ဖမ္းမယ္ဆိုရင္ စိတ္ ေတာ့ရွည္ရမယ္။
ေျခသံလံု ရမယ္ ဆုိတဲ့သေဘာ သတင္းေထာက္ဆရာ စ်ာန္ရက ေရးပါတယ္။ ၿပီး ေတာ့မွ ဒီလိုဆက္ေနတယ္။ မိုးကလည္းရြာေနၿပီ။ အခ်ိန္ ကလည္း လယ္ကြက္ ထဲမွ င့ါေစာင့္ေန ၿပီဆို ရင္ ဗ်ိဳင္းဖမ္းမယ့္ သူက ခါးေတာင္း က်ိဳက္ၿပီး ဗ်ိဳင္းေနာက္က ေနေျခသံမၾကား ေအာင္ ကပ္သြားပါတဲ့။ အဲဗ်ိဳင္းဖမ္း လူရဲ႕လက္ထဲမွာ ဆားထုပ္တစ္ထုပ္ လည္း ယူသြားရမယ္တဲ့။
အဲဒီကေန ဗ်ိဳင္းနဲ႔ နီးနီးကပ္ကပ္ေရာက္ၿပီ ဆိုရင္ ဗ်ိဳင္းရဲ႕ဦးေခါင္းေပၚ ဆားပံုေပးပါ တဲ့။ အဲသလိုဆားပံုၿပီးေတာ့ ခဏ အၾကာ ဆားကမိုးေရနဲ႔ထိၿပီး ေရက ဗ်ိဳင္းမ်က္လံုးထဲ ဝင္ကုန္လိမ့္မယ္။ ဒီအခါ ဗ်ိဳင္းမ်က္စိစပ္ၿပီး ဗ်ိဳင္းဘာမွ မျမင္ရ ေတာ့တဲ့အခ်ိန္မွာ ဗ်ိဳင္းရဲ႕လည္တိုင္ရွည္ရွည္ႀကီးကို မိမိရရသာ လက္ျဖင့္ အုပ္လိုက္ေပေတာ့တဲ့။ ကိုင္းသတင္းေထာက္စ်ာန္ရရဲ႕ မိုးတြင္းဗ်ိဳင္းဖမ္းနည္း ဘယ္ေလာက္ ေကာင္းသလဲေနာ္။(၂) ဆားထမ္းလမ္းေလွ်ာက္ ဆားမ်ားမ်ားရွိတာ ဗ်ိဳင္းမ်ားမ်ားရွိတာနဲ႔ အတူတူပဲ ဒါ မိုးတြင္းဗ်ိဳင္းဖမ္းနည္းထဲက ကြၽန္ေတာ္ထုတ္ယူလိုက္တဲ့ ဒႆန ေပါ့။ မိုက္တယ္ေနာ္။ ဆရာသတင္း ေထာက္စ်ာန္ရရဲ႕ ဗ်ိဳင္းဖမ္းနည္းတဲ့ အတိုင္း ဗ်ိဳင္းဖမ္းပြဲ ကြၽန္ေတာ္ေအာင္ ပင္ လယ္ဆီ ခ်ီတက္လာပါၿပီ။ ေက်ာ ေပၚမွာ ဆားအိတ္ႀကီး ထမ္းလို႔ေပါ့။
ဒါေပမဲ့ ျပကၡဒိန္ေတြမွာ သမား ႐ိုးတိုင္းေဖာ္ျပတဲ့ ရာသီနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္ ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ရာသီသစ္ ေဖာ္ျပခ်က္က ကြဲလြဲတာေၾကာင့္လား မသိပါ။ မိုးက မရြာေသး။ အျဖစ္က ႐ိုး႐ိုးေလးပဲ။ ကြၽန္ေတာ္က ဆားအိတ္ထမ္းလာေပ မယ့္ မိုးကမရြာေသးေတာ့ ဗ်ိဳင္းက လည္း ငါးမေစာင့္ေသး။ ဗ်ိဳင္းက ငါး မေစာင့္ေသးေတာ့ ကြၽန္ေတာ္က လည္း ေျခသံလံုလံုနဲ႔ ဗ်ိဳင္းအနား ကပ္မရ ေသး။ ဗ်ိဳင္းအနား ကပ္မရ ေသးေတာ့ ဗ်ိဳင္းေခါင္းေပၚ လည္း ဆားမပံုရေသး။ ဆားပံုရေအာင္က လည္း မိုးကမရြာေသး။
မိုးကမရြာ ေသးေတာ့လည္း အဲ မိုးကမရြာေသးေတာ့လည္း မိုးက မရြာေသးေတာ့လည္း မိုးက မရြာေသးေတာ့လည္း ဆားထမ္းလမ္းေလွ်ာက္သမား ႀကီး ကြၽန္ေတာ့္မွာေတာ့ ေနပူပူ ေအာက္ ေခြၽးနဲ႔ဆားဓာတ္ျပန္ မႈေၾကာင့္ ‘ငန္က်ိက်ိလူသားႀကီး’ ေတာင္ ျဖစ္ေနၿပီ။ ဗ်ိဳင္းကေတာ့ ဘယ္အခ်ိန္ မ်က္စိစပ္မလဲ မသိဘူး။
ေစာဘရန္ၿငိမ္း