နတ္ မ်က္စိ၏ ‘စပါယ္ရွယ္ ပါဝါ’ ရရွိထားေသာ ထူး ကဲစကၡဳအာ႐ုံေၾကာင့္ ကမၻာေလာကကို တစ္ၿပိဳင္နက္တည္း ျဖန္႔ၾကက္ လႊမ္းၿခံဳျမင္ေတြ႔ႏိုင္ျခင္း မွာ နတ္သားနတ္သမီးေတြ ေတာ္ ေတာ္မ်ားမ်ားထက္ သာလြန္ေန ေသာ အရည္အေသြး ျဖစ္ေပသည္။ ယေန႔ကမၻာမွာအေရွ႕တန္း ေရာက္ ေနသည့္ လူလုပ္ဒိဗၺစကၡဳတစ္မ်ိဳး ျဖစ္သည္။ Google Search- engine ေလာက္ေတာ့ နတ္မ်က္စိ တို႔က “ပ်င္းေတာင္ပ်င္းေသးတယ္” ဟု ဆိုရမလိုလို။
” ဒင္း (သင္း) တို႔ ကြန္ပ်ဴတာ မ်က္စိဆိုတာ ငါ့အတြက္ေတာ့ ကေလး ကလား Child- Play ပါလကြာ++ ဟု နတ္မ်က္စိက သူ၏ ေဒဝသဂၤဟ ေဘာ္ဒါေတြၾကားမွာ ၾကြားလံုးထုတ္ တတ္၏။
“ဒါျဖင့္ရင္… အခုခ်ိန္မွာ ဒီကေန႔ ကမၻာေပၚမွာ စိုးရိမ္စရာ အေကာင္းဆံုး ေခါင္းေဆာင္တစ္ ေယာက္ျဖစ္တဲ့ ေျမာက္ကိုရီးယားက အာဏာရွင္ ကင္ဂ်ံဳအန္ ဘာမ်ား လုပ္ေနသလဲ ဆိုတာသိရေအာင္ တစ္ဆိတ္ေလာက္ လွမ္းၾကည့္လိုက္ စမ္းပါ” ဟု နတ္တစ္ပါးက ေတာင္း ဆိုေသာအခါ နတ္မ်က္စိက…
” ဟာ… မ်က္စိအေညာင္း ခံၿပီး ၾကည့္မေနေတာ့ပါဘူး။ ဒီငနဲ ေလးက ဟစ္တလာဝင္စားသလိုလို ဘာလိုလိုနဲ႔ ခ်ိဳေထာင္ေနတဲ့ ဖက္တီး ကေလးပါ။ သူေျခလွမ္း မွားရင္ေတာ့ ဟစ္တလာလို ဇာတ္သိမ္းမလွ ျဖစ္ရ ဦးမွာပဲ” ဟု ခန္႔ခန္႔ႀကီး မိန္႔ၾကား လိုက္၏။
“ကင္ဂ်ဳံအန္က ဘယ္လို ေျခ လွမ္း မွားမွာလဲ” ဟု အျခားနတ္ တစ္ပါးက လွ်ာရွည္ေတာ္မူျပန္သည္။
ထိုအခါ နတ္မ်က္စိက ” အေမး အျမန္း ထူရန္ေကာ” ဟူေသာ အၾကည့္ ျဖင့္ မဲ့မဲ့ရြဲ႕ရြဲ႕ ေစာင္းကန္းကန္းၾကည့္ ကာ…
“မေရာင္ရာ ဆီမလူးခ်င္စမ္း ပါနဲ႔ ေရာင္းရင္းနတ္ရယ္ ၊ ေျမာက္ ကိုရီးယားဆိုသဟာ ကိုးကြယ္ရာ ဘာသာတရားမရွိတဲ့ မိစၧာဒိ႒ိ ကြန္ျမဴနစ္ႏိုင္ငံပါ။ မိစၧာဒိဌိဆိုသဟာ ေဟာေျပာကယ္ခြၽတ္လို႔ မရႏိုင္ေပ ဘူး။ အကြၽန္တို႔က ေဟာသည့္ ေျမ ကမၻာဘံုဌာနမွာ အေကာင္းဆံုး ဘာသာတရားကို ကိုးကြယ္ ဆည္း ကပ္ေနတဲ့ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ ဝင္ အမ်ားစု မွီတင္းေန ထိုင္ၾကရာ ျပည္ေတာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုတဲ့ ဆို ဆိုက္တီ ွသခငနအပ ကိုပဲ အေလးထား ၾကည့္ရလိမ့္မယ္ဗ်” ဟု မိန္႔ၾကားလိုက္ သည္။
“ဟုတ္ပကိုယ္ေတာ္။ ဟုတ္ပ။ဟုတ္ပ။ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ စစ္မွန္တဲ့ ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာ ထြန္းကား စည္ပင္ေနတယ္။ သူေတာ္စင္ သူ ေတာ္ျမတ္၊ ထြက္ရပ္ေပါက္ ပုဂၢဳိလ္ ထူးေတြလည္း ေရွးေခတ္ ပုဂံျပည္ ကတည္းက ေပၚထြန္းေနခဲ့တာ မဟုတ္ေပဘူးလား။ သို႔ေပမယ့္… အကြၽႏု္ပ္ စဥ္စားလို႔ မရတာက ျမန္မာႏိုင္ငံသူ၊ ႏိုင္ငံသား အမ်ား စုဟာ ကိုးကြယ္စည္းကပ္မႈ မွန္ကန္ ပါလ်က္ကယ္နဲ႔ ဘာေၾကာင့္ ဖြတ္ က်ားျပာစု ျဖစ္ေနရသလဲ ဆိုတာပဲ”သဂၤဟနတ္ေဘာ္ဒါက စကား ကို ၾကားေသာ္ နတ္မ်က္စိသည္ မ်က္ ေမွာင္ၾကဳတ္လိုက္ျပန္ေလသည္။
” မွတ္ထား ေရာင္းရင္း။ စကား ပံုရွိတယ္။ (ကုသိုလ္ကံေပး မရေသး။ ေႏွာင့္ေတြးဗ်ာပါ မရွိရာ) တဲ့ဗ်။ ကုသိုလ္ကံ မေပးေသးဘူး။ အခ်ိန္မ က်ေသးဘူး။ အခ်ိန္မတန္ ေသးဘူး ေလ…။
“လြတ္လပ္ေရး ရတာပဲ ႏွစ္ ေပါင္း ၇ဝ ရွိေနၿပီ။ ခုထက္ထိ ကုသိုလ္ကံက မေပၚေသးဘူးလား။ ကံမထ ကံမ မေသးဘူးလား။ တို႔ဗမာ မဟာသာကီမ်ိဳးေပမို႔ မၫိႈးဂုဏ္ ေတဇာ ဆိုတဲ့ ေရႊျမန္မာႏိုင္ငံကေလး ေၾကြးပင္လယ္ ေဝေနတာကိုေကာ သတိထား မိရဲ႕လား ေရာင္းရင္းရဲ႕။ အဲသဟာ ဘာေၾကာင့္တုန္း။ သံယံ ဇာတ က်ိန္စာသင့္ေနလို႔လား။ လူ ေတြလက္ေၾကာ မတင္းၾကလို႔လား။ …။ အင္အားႀကီးႏိုင္ငံေတြက ျမန္မာ့စီးပြား ကမၻာလႊမ္းသြားမွာစိုးလို႔ ဥာဏ္နီဥာဏ္နက္ေတြနဲ႔ ပိတ္ဆို႔ ထားၾကလို႔လား”
နတ္မ်က္စိသည္ စိတ္လိုက္ မာန္ပါ ေမးခြန္းေတြ ထုတ္ေနသည္။ သဂၤဟနတ္ ေရာင္းရင္းကို ပခံုးပုတ္ ၍ ႏွစ္သိမ့္လိုက္ျပန္သည္။
“က႐ုဏာေဒါသေတြ ျဖစ္မ ေနပါနဲ႕ ေရာင္းရင္း။ ျမန္မာ့ သတၱိ ဟာ မေခပါဘူး။ မ်က္ႏွာျဖဴ နယ္ခ်ဲ႕ ကိုလည္း ကန္ထုတ္ပစ္ခဲ့တာပဲ။ ေရႊျမန္မာမ်ားဟာ သတၱိရွိ ႐ုံတင္ မကဘူး။ သူမ်ားက ေသးေသး တင္ ရင္ ကိုယ္က ဝစၥေပါက္လိုက္ရမွ ေက်နပ္တဲ့ လူမ်ိဳးပါဗ်။ မခံခ်င္စိတ္ ျပင္းထန္ၿပီး အလြန္မာနႀကီးတဲ့ လူမ်ိဳးပါ…”
” အကြၽႏု္ပ္တို႔ မယံုေပါင္လ ဗ်ာ..” ဟု သဂၤဟေရာင္းရင္းနတ္က ေျပာင္ေခ်ာ္ေခ်ာ္ မ်က္ႏွာေလးျဖင့္ ေျပာလိုက္ရာ နတ္မ်က္စိသည္ မခံ မရပ္ႏိုင္ေအာင္ စိတ္တိုသြားၿပီး ေရာင္းရင္းနတ္၏ နတ္ဝတ္တန္ဆာ ဒြါဒရာ အခြၽန္အတက္ေတြကို ေဆာင့္ ဆြဲလိုက္၏။
” ျမန္မာေတြမွာ မခံခ်င္စိတ္ ဘယ္ေလာက္ျပင္းထန္ ႀကီးမားသလဲ ဆိုတာ လက္ေတြ႔ျပမယ္လာ… လိုက္ခဲ့..”
သဂၤဟေရာင္းရင္းနတ္မွာ နတ္ မ်က္စိဆြဲေခၚရာသို႔ ကန္႔လန္႔ ကန္႔ လန္႔ျဖင့္ လိုက္ပါသြားရရွာေလ၏။ နတ္မ်က္စိက တိုက္တာ အိမ္ရာသစ္ မ်ား၊ ေဆာက္လုပ္ေနရာ ႐ႈခင္း တစ္ ခုဆီသို႔ လက္ၫႈိးၫႊန္ျပ သည္။
“ဟိုမယ္ၾကည့္…ျမင္လား။ တိုက္အိမ္ အျမင့္ခ်င္းတူတာေတာင္ သူမ်ားေခါင္မိုးထက္ ျမင့္ခ်င္ေတာ့ ကိုယ့္ေခါင္မိုးေပၚမွာ ေရကူးကန္ေတြ၊ ပန္းဥယ်ာဥ္အေသးစားကေလးေတြ ထပ္ျမႇင့္လိုက္တယ္။ ဟိုအိမ္ဆိုရင္ (ငါကပိုျမင့္တယ္ကြ) ဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္ ႏွင့္ ေခါင္မိုးေပၚမွာ ဆက္သြယ္ေရး တာဝါတိုင္ ေသးေသးကေလး လုပ္ ထားတာ ေတြ႕သလား…”
“ဂုဏ္တုဂုဏ္ၿပိဳင္ဆိုတာ လူ႕ သဘာဝမဟုတ္လား”
“ျမန္မာအခ်င္းခ်င္းၿပိဳင္လို႔ အက်ိဳးမရွိပါဘူး။ လူမ်ိဳးျခားေတြကို ၿပိဳင္ရမယ္ဗ်။ အိမ္နီးခ်င္း ႏိုင္ငံေတြ ကို ၿပိဳင္ရမယ္ဗ်။ ဟိုး… ဥေရာပနဲ႔ အေမရိကကို လွမ္းၿပိဳင္ရမယ္ဗ်”
နတ္မ်က္စိမွာ စကားေျပာရင္းမွ အမ်ိဳးမာန္ ဇာတိမာန္ စိတ္ဓာတ္မ်ား တဖြားဖြား ထၾ<ြကလာသျဖင့္၊ မိမိ ဘာ သာ မိမိ ==ဘရိတ္++ အုပ္ကာ စိတ္ ေလွ်ာ့လိုက္ရေလ၏။
“အင္း…အႏုိင္ယူလိုသူကို အ႐ႈံးေပး၊ ႏွလံုးေအးတဲ့ေဆးပါ ေရာင္းရင္းရယ္” ဟု စိတ္ေလွ်ာ့စကား ေျပာလာသူ နတ္မ်က္စိကို သဂၤဟ ေရာင္းရင္းနတ္က ဘဝင္က်ပံု မရေပ။
” ေရာင္းရင္းနတ္မ်က္စိ ေစာ ေစာကေျပာေတာ့ ျမန္မာေတြဟာ သူတစ္ပါးက ေသးေသးတင္ရင္ ကိုယ္ က ဝစၥေပါက္လိုက္ရမွ ႀကိဳက္သဆို ..”
“အဲသဟာကေတာ့ အမွန္ပဲ။ ျမန္မာေတြမွာ ရင္ဆိုင္ယွဥ္ၿပိဳင္လို ေဇာႀကီးတယ္။Fighting Spirit ဆိုပါေတာ့။ သမိုင္းအစကတည္းက ဖိုက္ေနၾကတာ။ ဒီကေန႔ အထိပဲ။ ေဟာ ဟိုမွာပဲၾကည့္ ဟိုလမ္းေပၚကို ၾကည့္”နတ္မ်က္စိက အေမာတေကာ ၫႊန္ျပရာသို႔ သဂၤဟေရာင္းရင္းနတ္ သည္ မ်က္ကလူးဆန္ပ်ာ လွမ္းၾကည့္ သည္။
ကားသြားကားလာ အတန္ငယ္ ရွင္းေသာ အမွတ္ ၂ လမ္းမႀကီးေပၚ တြင္ ဘတ္စ္ကားႀကီး တစ္စီး အရွိန္ ျမႇင့္၍ ေျပးလႊားေနသည္။ ထိုကား ေနာက္မွ အျခားဘတ္စ္ကား တစ္စီး ကလည္း ေရွ႕ကကားကို ေက်ာ္တက္ ရန္ သတ္မွတ္မိုင္ႏႈန္းထက္ ပိုၿပီး စြတ္ေမာင္းေနသည္။
” တကယ့္ ဖိုက္တာေတြကြ၊ ဒီငနဲေတြကို ျပင္သစ္က ကမၻာေက်ာ္ Grand Prix ကားေမာင္းၿပိဳင္ပြဲ လႊတ္ရမလားေဟ႔… ဟားဟား ဟီးဟီး”
နတ္မ်က္စိက လက္ခုပ္လက္ဝါး တီးၿပီး ေအာ္ဟစ္ေနသည္။ ထို အခိုက္မွာပင္ ေနာက္ကလိုက္ေသာ ကားသည္ ေရွ႕ကကားကို ေက်ာ္တက္ လိုက္သည္။
“အလိုေလး… သူ႕ေရွ႔မွာ ဟိုဘက္က လာတဲ့ ဘတ္စ္ကား ဝါဝါ ႀကီးတစ္စီးဗ်။ အိုး ကယ္ေတာ္မူၾက ပါဦး”
အရာရာကို ၾကည့္ဝ့ံျမင္ရဲ႕ေသာ နတ္မ်က္စိမွာ ယခုအခါမွာေတာ့ ေသြးရဲသံရဲ အနိ႒ာ႐ုံ ႐ႈခင္းကို မၾကည့္ဝံ့ မျမင္ရက္ေတာ့သလို မ်က္စိစံုလံုး မွိတ္ခ်လိုက္ ရပါေတာ့ သတည္း။
ၾကဴးႏွစ္